Het Israëlische Submasq, voorheen bekend als Subterranean Masquerade, is met vier studioalbums in ruim twintig jaar tijd niet de meest productieve band binnen het progressieve genre. Wel biedt dit muzikale gezelschap rond gitarist/componist Tomer Pink kwalitatief sterke en eigenzinnige releases in een genre dat gedomineerd wordt adepten van de Dream Theater-school.
Op Spirit Animal gaat Submasq onverdroten door met hun eigenzinnige en originele queeste. De heren beheersen hun instrumenten tot in de puntjes, maar zetten hun collectieve talent liever in het schrijven van avontuurlijke composities. Opener Cardamon is daar een briljant voorbeeld van. Oosterse melodieën en dito instrumentarium a la Orphaned Land gaan naadloos hand-in-hand met strakke gitaarmuren. Gitaarvirtuoso Ron ‘Bumblefoot’ Thal speelt een heerlijke gastsolo op dat nummer. Monuments en Mechanical Prayers zijn van hetzelfde laken en pak, al bevat het laatste een naar mijn smaak net te melig refrein.
De grote ster op Spirit Animal is zanger Davidavi Dolev die a la Mike Patton met zijn vocale veelzijdigheid zijn stempel op een positieve manier drukt op nummers als dreigende Calypso en het toepasselijke getitelde Anger dat nog verder op smaak wordt gebracht door prachtig gitaarwerk van Tomer Pink. Op Santicfied bewijst de band dat door het geraffineerd inzetten van muzikale dynamiek een dreigende sfeer kan worden gecreëerd zonder torenhoge gitaarmuren.
Op Uman inshallah bewijst de band wederom zijn veelzijdigheid door een flinke scheut onvervalste rock n’roll in het nummer te verwerken. The Unlucky komt in de buurt van het oude Pain of Salvation en kan zich qua kwaliteit meten een Remedy Lane of The Perfect Element. Ten slotte wordt Spirit Animal in stijl afgesloten met het contemplatieve Trust waarin Davidavi Dolev andermaal de hoofdrol opeist.
Met Spirit Animal bewijst Submaq andermaal dat virtuositeit ook kan zitten in avontuurlijke composities, een verrassend instrumentarium en een volstrekt origineel geluid. Voor luisteraars die het Dream Theater-achtige geweld zat zijn, is dit album een meer dan uitstekend alternatief. Ongetwijfeld zal Spirit Animal ergens in mijn jaarlijst eindigen. Van harte aanbevolen!