Het Amerikaanse Krallice staat al jarenlang garant voor hun uiterst eigenzinnige benadering van black metal waarin virtuoze instrumentenbeheersing, ingenieuze arrangementen en uitgesponnen composities centraal staan. De laatste jaren was de band in de praktijk meer een studioproject, maar met hun nieuwe plaat Scour Order hebben ze ambitie om meer te gaan toeren.
Op de vorige platen speelden keyboards nog een voorname rol, op Scour Order heeft de gekozen om weer voor een meer gitaargerichte aanpak te gaan. Wat wel gebleven is, is de torenhoge muzikale ambitie en dito technische aanpak, waarbij de gelaagdheid van composities zoals Agonal Shining, Kill The Guardian en Unceasing Path op hetzelfde niveau als Deathspell Omega en Imperial Triumphant zitten. Ook de vocalen gaan meer richting deathmetal dan het meer traditionele gekrijs van hun Scandinavische vakgenoten. In Her Green Arms en het afsluitende titelnummer doen qua opzet en sfeer meermaals denken aan Wolves In The Throne Room en bevatten per nummer meerdere albums waard aan muzikale ideeën.
De organische en bij tijd vrij chaotische productie maakt het de luisteraar niet gemakkelijker op om het muzikale geweld te volgen. Dit geeft de Scour Order dezelfde charme als het magistrale Obscura van Goreguts. Niet heel vreemd, aangezien Colin Marston en Kevin Hufnagel ook lid zijn van dit crimineel ondergewaardeerde Canadese gezelschap.
Resumerend is Scour Order van Krallice het type album waar je als luisteraar echt de tijd voor moet nemen voordat alles muzikaal op zijn plek valt. De organische en soms chaotische productie is wellicht ook niet aan iedereen besteed, maar het onderstreept wel het eigenzinnige en compromisloze aanpak van de band. Georganiseerde chaos op zijn best.