Triptonus is een Oostenrijkse band. Terra is hun vierde album. In 2022 kwamen ze al eens op tournee naar de kleinere clubs in Nederland en België. In Nijmegen stonden ze in De Onderbroek en in Gent (B) speelden ze op uitnodiging van No Name Collective. Wie die laatste concertorganisator een beetje kent, weet dan al ongeveer in welk vakje je Triptonus kan onderbrengen (stoner, all things cosmic, psychedelische rock, …).
Aan het opzet van deze band werd niet gesleuteld voor Terra. Dat is nog steeds instrumentale rock met elementen van stoner, heavy psych en prog, en met een extra laagje daarbovenop van expressieve percussie. Met dat laatste onderscheiden deze Oostenrijkers zich van het peloton aan andere instrumentale bands in het genre. Het is het vierde album van deze zeskoppige band en het eigen geluid heeft zich geduldig uitgekristalliseerd tot wat we hier te horen krijgen.
Terra omvat vijf lange tracks die samen drie kwartier aan luisterpret vormen. In de intro’s en met de extra percussie bovenop de drums krijgen een paar tracks een beetje een Oosters of Oriëntaals tintje. De luchtigheid van dat Oosterse en de soms heel atmosferische passages vormen een knap contrast met de heavyness en soms mantra/sludgyness van de rest van de muziek. Op het korte Discordia menen we behalve een typisch slangenbezwerende fluit ook nog een vleugje didgerido te horen, maar heel zeker zijn we niet. Het resultaat is minder experimenteel dan het nu zo misschien klinkt. Het had het etiket ‘cosmic’ kunnen krijgen, maar ze voegen dingetjes toe die dit album net weer heel ‘down to earth’ maken.
De leukste van de vijf tracks zijn Nüwa (met enkele razende, pompende passages) en Stroke Trigger, dat begint met een snel uitdovende Weense wals. Ze komen ten slotte uit Wenen. Na die opmerkelijke intro volgt heerlijke instrumentale rock.
Terra is een verfrissende roadtrip die voor geen seconde verveelt.