Na het succes van de eerste editie van het Unholy Alliance Fest was er natuurlijk de tweede editie. Hetzelfde zaaltje, dezelfde plek in de agenda en volgens hetzelfde concept, met een extra, vijfde band en met een pak nieuwe bands op de affiche. Wij gingen kijken naar opnieuw een puike editie van dit Belgische indoorfestival.
Bunch of Maniacs mocht als opener aantreden. We zagen deze maand ook al in de DVG meer dan een jaar geleden openen op de releaseshow van Cathubodua. Inmiddels is deze band een eerste titelloze EP verder en zin de bandleden nog beter op elkaar ingespeeld. De EP wordt integraal gespeeld (Mother, Desire, The Purity of Pain, Missus) met daarnaast nog niet uitgebrachte tracks als Wolf en – mijn favoriet – Nocturnal Damnation. Ook nieuw is hun lijflied Bunch of Maniacs, met een leuk meezingmoment erin. En dan is er Ramskapelle. Eerder brachten ze die Preuteleute-hertaling van Rammstein’s Rammstein steevast als soundchecknummer. Maar omdat dat nummer telkens op gejuich onthaald wordt, zit het nu vast in de set. Met die aanpassing dat ze nu voor een deel de lyrics van Du van Peter Maffay in het nummer gesmokkeld hebben. Als ze die song ooit willen opnemen, zal een auteursrechten-advocaat er een vette kluif aan hebben (muziek van Rammstein, songtitel van Preuteleute, lyrics van Peter Maffay, …). Maar het belangrijkste: live is het één van de hoogtepunten in de set. Als je van Bunch Of Maniacs een afkorting maakt, dan kom je uit bij ‘bom’ en dat is exact wat deze band is, een bom van heerlijke invloeden uit het beste van al het harde uit de muziekgeschiedenis en op het podium een bom die alles wegblaast. Van deze band hebben we het laatste nog niet gezien.
Daarna was het al aan Dead Serious, de uit hun asse herrezen Vlaamse thrashgoden. Behalve een try-out en een concert in de Hell in Diest was dit nog maar het tweede officiële concert van de band, maar dat was er niet aan te merken. In de nieuwe bezetting maar met de oude tracks. Al bij de tweede track in de set ontstaat er voor het podium een moshpit en die hield het zowat het hele concert vol. Zoals Bark het thema ‘hond’ heeft, draait bij Dead Serious alles rond het thema ‘eend’ en bij uitbreiding Donald Duck. Zoals de band het zelf zegt in hun lijflied ‘not dead, not serious, but dead serious’. Leuk detail: de vijf bandleden stappen allen in korte broek en sportsneakers het podium op. Er is geen grotere liefdesverklaring aan Bay Area-thrash dan dat. Bij het zoeken van drie nieuwe bandleden hebben de overgebleven twee oorspronkelijke bandleden goede keuzes gemaakt. Misschien jammer dat het derde overgebleven bandlid (Ivan) geen gastrolletje kreeg, vooral omdat hij met Cult of Scarecrow later die avond zou aantreden. Qua symbolisch doorgeven van de fakkel had dat een mooi moment kunnen zijn. Maar ook zonder dat was dit een leuk thrash-concert met snelle en agressieve thrash. Het hootepunt van de set was toch wel het reeds heropgenomen Beware of Ducks. Nu zijn we benieuwd of Dead Serious het houdt bij het spelen van de oude tracks of dat er misschien wel nieuw materiaal wordt opgenomen.
Als derde band kregen we Fabulae Dramatis. Ondanks dat deze Belgische band al sinds 2011 bestaat was het hun eerste concert in Kortrijk. Deze band surft op een positieve golf. Hun album Violenta werd goed onthaald door pers en publiek en dat leverde hen enkele mooie concerten op: op het Rock al Parque-festival in Bogota, op de metalcruise 70.000 Tons of Metal, op Femme in Helmond en als support voor Lacrimosa in Colombia. Deze band stapt dan ook met veel vertrouwen het podium van de DVG op en brengt vooral tracks van Violenta: The Jungle of Ego, Fabula Violenta, The City (Translucent), … en een paar oudere als Bastion en Smoke for the Clouds. Het enthousiasme van zangeres Isabel werkt aanstekelijk op het publiek al heeft dat wat aansporingen nodig om helemaal los te gaan. Prima bandje, deze Fabulae Dramatis.
Cult of Scarecrow is de enige band die op de twee edities van dit festival speelt. Een jaar eerder moesten we het doen met een zanger op halve kracht, maar bij deze herneming is de hele band in topvorm. Deze band is nog aan het nagenieten dat ze de voorbije zomer op Alcatraz speelden en vandaar willen ze verder bouwen. Sindsdien stonden ze al op tal van kleinere festivals en die lijn moeten ze vasthouden. Nieuw studiomateriaal is nog niet meteen in zicht, maar we kunnen nog steeds genieten van hun fijne album In Nomine Filiorum. Dat vormt dan ook de hoofdmoot van de set, aangevuld met enkele oudere tracks als The Sacrosanct Man en Sameness. Een leuke set van een prima band.
Door een paar haperingen bij het soundchecken werd de beoogde timing niet gehaald. Het is dan ook al na middernacht als Huracàn mag aantreden. Het Gents-Antwerpse viertal is een telg uit de familie van dunk!records en levert een mix van postmetal, stoner, noise en sludge. De band produceerde reeds twee EP’s en het full-album We Are Very Happy uit 2022. Postmetal, maar zoals de band het zelf zegt: not your typical slow burning postmetal. Dat hebben we al een paar keer eerder kunnen ervaren, onder meer op Headbanger’s Balls Fest en Zingem Beeft. Eerder dit jaar stond Huracàn op het prestigieuze Desertfest, maar ze zijn hongerig naar meer. Bassist Bert is live altijd al de gangmaker geweest van deze band en dat is nu niet anders. Bij de start van hun set staan enkel een paar fotografen voor het podium en dat moet volgens Bert beter kunnen. Dus loopt hij de zaal in en sommeert hij iedereen aan de toog om een heel stuk dichter bij het podium te komen staan. Zijn tactiek werkt en al van bij het eerste nummer staat het publiek drie rijen dik met enthousiaste mensen, terwijl het barpersoneel even niks meer te doen heeft. De set is een dwarsdoorsnede van hun reeds uitgebrachte werk, met ook vier nog maar pas uitgebrachte tracks: Shapes, Slaves, Shadows en Sinners. Vier songtitels die starten met een S en die – voor deze band dan toch – heel kort zijn. Die vormen samen de EP 2025. Huracàn was een mooie headliner voor dit festival.
Behalve misschien de niet-gehaalde timing was dit alweer een leuke editie van het Unholy Alliance Fest in Kortrijk met bands die bevestigden en bands die wij voor het eerst mochten ontdekken. Wij kruisen alvast de tweede zaterdag van 2026 aan in onze agenda voor de volgende editie.