
Het debuut album Midnight Transmission van Transatlantic Radio brengt je regelrecht terug naar het geluid van de jaren 80!
Typisch een mooi voorbeeld dat een Lockdown niet altijd negatieve dingen teweeg brengt.
Bassist Victor Brodén heeft in die tijd veel nummers geschreven en in eerste instantie voor de grap opgenomen. Nadat dit een succes bleek in de studio werd er contact gezocht met gitarist R.J. Ronquillo en Keyboardicoon Fred Kron twee oude bekende van Brodén. Het ontbrekende en belangrijkste puzzelstukje, de frontman, kwam in de vorm van Mattias Osbäck uit Brodéns geboorteland Zweden, voeg daar een absolute topdrummer aan toe in de naam van Chris Reeve (ex Filter) en Transatlantic Radio was geboren!
Kron is niet zomaar een toetsenist, hij componeerde al meerdere begintunes voor films en series vooral als het ging om ‘the eighties sound’
Ook werkte hij samen met artiesten als Michelle Branch en Ringo Starr, geen kleine jongen dus.
Ronquillo kunnen we zo indelen bij de sterrengitaristen met een pittige staat van dienst, ik bedoel als jij klussen mag doen voor Stevie Wonder en Carlos Santana dan kun je absoluut tokkelen.
Maar eigenlijk hebben alle heren hun sporen wel verdiend in de muziek.
Het album zelf heeft voor ieder wat wils, hij klinkt goed in de auto terwijl je het gaspedaal nog eens dieper intrapt, maar leent zich ook prima voor de open haard met je liefje.
Het openingsnummer That’s What You Get (For Falling In Love), had ik omgeruild met het 3e nummer Wide Awake dat een veel krachtiger geluid laat horen en meer indruk had gemaakt bij de echte Rockliefhebber.
Maar goed, keuzes moeten gemaakt worden en de nummers liggen allemaal lekker in het gehoor, laat daar geen twijfel over bestaan.
Het ruigere stemgeluid dat Mattias bij Locomotive Breath liet horen heeft plaats gemaakt voor een meer gevoelige kant van de zanger.
In het langste nummer en enige ballad Fever Dream weet hij te imponeren met rust en overtuiging, een lust voor het oor dat zich mooi opbouwt tot een warm geheel.
Ook de korte gitaarsolo van R.J. aan het einde gaf mij zowaar kippenvel, ik zou er dan ook niet gek van opkijken als Fever Dream de derde single gaat worden.
Je kunt de sound van Transatlantic Radio vergelijken met een bands als Aviator of Journey, alleen klinken de digitaal bewerkte nummers toch veel meer next level dan de helden van weleer.
Een debuutalbum dat absoluut staat en je het gevoel geeft dat de jaren 80 herleven!