Britpop is back in town! Nadat de afgelopen jaren al menig jaren ’90-Britpopact weer van zich liet horen meldde zich daar ook ineens Oasis met een daarop volgende succesvolle reünie. Met de terugkeer van de gebroeders Gallagher aan het front was dan ook de complete Big Four van de Britpop weer actief. Oasis, Blur en Pulp zullen niet snel een stop maken in 013 in Tilburg, maar fans van Suede, de vierde band van deze Big Four stonden vol spanning in een lange rij voor de poptempel in Noord-Brabant.
In tegenstelling tot de andere drie grote Britpop-acts maakte Suede al eerder weer een comback naar het grote podium en is inmiddels sinds hun reünie alweer zo’n vijftien jaar aan het optreden. De fans in Nederland hebben hun helden dan ook in het afgelopen decennium al regelmatig kunnen zien, maar een show in 013 bleef nog even uit. Maar vanavond zou daar dan ook verandering in komen en niet voor niets stond de zaal al goed gevuld toen de Schotse supportact swim school hun gang naar het podium mocht gaan maken. 013 mocht zich geen betere opwarmer wensen dan wat deze gitaarrockband te bieden had. Onder leiding van zangeres Alice Johnson werd de zaal ondergedompeld met een flinke dosis duistere riffs, heerlijk gitaarspel en bijpassende ritmesectie. De zang van Alice was dan ook precies wat deze sound nog nodig had en menigeen keek dan ook aandachtig naar de verrichtingen van deze band. swim school bracht in het verleden al een aantal ep’s uit, maar mocht daar afgelopen jaar ook nog hun gelijknamige debuutalbum aan toevoegen. De band was dan ook al een aantal jaren onderweg en dat was ook wel merkbaar aan hun spel, men ging er compleet voor en liet geen moment onbenut. Uiteraard was men heel dankbaar om met Suede op pad te mogen zijn en ook gaf men aan dat dit hun eerste echte grote tour was. Met optredens op onder andere Vestrock en Come As You Are in het verschiet zullen we dan ook ongetwijfeld wat meer van deze geweldige Schotse act gaan horen.
Terwijl op een aantal muren al het bandlogo van Suede werd geprojecteerd werd er op het podium de laatste hand gelegd om zo het optreden van de band uit Londen op tijd te laten beginnen. Alles liep dan ook gesmeerd en rond de klok van negen uur was het tijd voor Suede om 013 volledig voor zich te gaan winnen, maar eigenlijk had deze Britpopband bij voorbaat al gewonnen. Met energieke opener Disintegrate van hun meest recente album Antidepressants werd direct de toon gezet. Suede zou vanavond niet alleen maar uit een oud vaatje tappen. Bij eerdere shows van de Britpoppers wou de band nog wel eens een album integraal spelen, maar vanavond zou een mix worden van het gehele oeuvre, maar ook zou Antidpressants voldoende worden belicht, want na de opener volgde direct de titeltrack van het album. Zanger Brett Anderson was in meer dan goeden doen en bewoog alsof zijn leven er vanaf hing. Men zou bijna mogen afvragen of de frontman dansles had genomen bij Sir Mick Jagger.
Na een imponerende start was het direct tijd om het publiek in Tilburg toe te spreken. Vanavond was men niet in 013, men was niet in Tilburg, nee men was in het zogenaamde “Suede World”. Deze benaming werd vervolgens kracht bijgezet door klassieker Trash te spelen. Overal in de zaal gingen de kelen wijd open, maar ook werden massaal de telefoons tevoorschijn gehaald. De hit uit de jaren ’90 moest worden vastgelegd. Het waren niet alleen de telefoonschermpjes waarop veel te zien was, ook op het grote scherm aan de achterkant van het podium was veel te zien. Van diverse foto’s tot allerlei visuals, er was een mooi plan bedacht, waarbij er ook een aantal songteksten werden geprojecteerd, zodat het publiek nog gemakkelijker kon meezingen.
De show van Suede denderde dan ook een mooi tempo voort, waarbij opviel dat de fans ook de teksten van de laatste albums massaal kon meezingen, ondanks dat het misschien niet de meest succesvolle waren van deze Britten. Suede nam hun publiek tijdens deze show mee terug in de tijd, maar zonder op een automatische piloot te varen. Fans verwonderden zich er dan ook over dat de setlists van de band de gehele tour er anders uitzagen en dat was ook wel tekenend voor Suede, altijd blijven door ontwikkelen en zo het voor zichzelf en de fans spannend houden.
De zogenaamde Big Four van de Britpop hebben elk wel hun eigen stijl ontwikkeld en de glamrock zoals deze bij Suede werd toegedicht kwam vanavond ook goed uit de verf. De theatrale Brett Anderson voelde zich als een vis in het water en meldde zich regelmatig vlakbij de barriers om zo nog meer contact te maken met zijn publiek. Ook bijna zittend op het podium wist hij te boeien. Geen moment zakte de show in, ook niet toen de ballad Obsessions passeerde, waarbij alleen Neil achter de piano de zanger begeleidde. Om echter 013 alias “Suede World” te doen exploderen waren aan het einde van de set een aantal troeven achter de hand gehouden, waarbij So Young het feestje inluidde. Metal Mickey bleek daarna een ideale opvolger, maar de kelen gingen tijdens Beautiful Ones voor het laatst het meest massaal en het luidst open. Overal in de zaal klonk het bekende La La La, wat ook op het grote scherm werd getoond.
Het toegift bestond slechts uit één nummer, maar met Dancing With The Europeans mocht een uitzinnig publiek zich voor een laatste maal laten horen en gaan. Deze songtitel was overigens ook de titel van hun huidige tour en was misschien ook wel heel illustratief voor deze show. Er werd gedanst, er werd gesprongen en er werd vooral veel gezongen. Britpop is back and is gonna stay!