The Heads is niet echt in een hokje te plaatsen. Misschien dat de omschrijving “psych, acid en spacerock, met punk, noise en iets richting van stoner, in een freaky mix” de lading een beetje dekt. Ook deze nieuwste YourPrettyPlaceIsGoingToHell is weer helemaal volgespeeld met zo’n geweldig heftig allegaartje.
Het grote publiek kent deze band niet, maar deze mannen zijn reeds bezig vanaf het begin van de negentigerjaren. Ze hebben al een waslijst aan albums uitgebracht en naar mijn smaak een aardige cultstatus verworven. Deze nieuwe plaat is zelfs een dubbelaar geworden; dubbel genieten dus! Een paar dagen repeteren (eigenlijk voor optredens met hun inspirerende vrienden Mudhoney) kan tot heel mooie eindresultaten leiden. Welgeteld drie dagen hebben ze de tijd genomen voor de basis van dit vastgelegde werk; een prestatie van jewelste! Alhoewel, dat voor deze band kenmerkende-in the heat of the moment- meeslepende, wat je toch het best vangt in een bevlogen jampartij, hoor je weer duidelijk terug, inclusief een enkele abrupte beëindiging van een nummer (direct al bij de eerste track). Vooral wanneer je een nummer helemaal kan uitmelken, geen beperkende tijdsfactoren hebt, kan dat bijna hypnotiserende, meeslepende effect natuurlijk het meest werkzaam zijn; iets dat heerlijk in praktijk wordt gebracht met het toepasselijk getitelde, bijna twintig minuten durende It’s About Time, … And Space. Maar ook de kortere nummers zijn in hetzelfde gepassioneerde, woest aantrekkelijke jam-gevoel uitgevoerd; bij bijna elke track zou je willen dat deze net wat langer op bepaalde punten was doorgegaan. Als het bijvoorbeeld een Monster Magnet kant opgaat in Cardinal Fuzz, of uitermate smaakvol met wah-wah voortkabbelt als Sunquaker, kan iedere seconde helemaal intens beleefd worden. Een liedje waar het einde misschien verhoudingsgewijs iets te lang uitwaaiert, is het verder heerlijk uptempo, freaky On. Ook het meer als korte intermezzo te beschouwen Entropic Dissulution kan ik zelf niet als echte meerwaarde ervaren, maar de rest van deze plaat is weer een waar meesterwerkje!
Dit zijn gewoon een stel mafkezen, maar wel zo’n beetje geniale mafkezen! Dit kan me wel wat doen; het komt aan, neemt me helemaal mee in de flow en maakt me ergens ook nog steeds (iedere keer opnieuw) heel erg nieuwsgierig. Deze muziek lijkt iets te vertellen te hebben, maar laat ook heel veel te raden over. Probeer het eens ….