Doom metal legende Monolord maakt met Neverending geen carrière switch. Zwaar en log gitaarwerk. Laag bas en drumwerk die net zo traag klinkt als het overgrote deel van de muziek. De hoge en ietwat iele zang van Thomas Jäger is een perfecte tegenhanger. Het productiewerk van Sylvia Massey, die o.a. bekend is van haar werk met TOOL (Undertow) en System Of A Down, is zuiver en puur. Het verandert niet veel aan de stijl van de muziek. Hooguit de details, zeker in de rustigere momenten, zijn beter hoorbaar dan ooit. Luister daarvoor maar eens naar opener Iodine. Een opvallend kort nummer overigens. Monolord klinkt regelmatig meer to the point dan anders. Nummers klokken vaak tussen de drieënhalf en vierenhalf minuten. Het zorgt voor meer daadkracht en zeggingskracht. Het psychedelische element lijkt daardoor misschien wat verder naar achteren geschoven, maar het relatief korte You Bastard bewijst het tegendeel. Gelukkig heeft Neverending nog steeds drie langere nummers paraat. Zo komt is de doom op het ultra logge Inside a Collider van meer dan acht minuten een aanrader. De herhalende zware gitaarriffs en vertragend drumwerk zorgen dat het interessant blijft. Oozing Wound doet dit dunnetjes over. Op It’s Neverending keert de grunt terug. Het nummer is log, meeslepend en psychedelisch in een. Het is een mooi afscheid van een plaat die Neverending predikt, maar die toch de repeat-knop nodig heeft.