Na een serie albums die thematisch geïnspireerd zijn door de prehistorie gooit The Ocean onder leiding van gitarist en componist Robin Staps het op meerdere manieren over een andere boeg. Op de eerste plaats is de samenstelling van de band ingrijpend gewijzigd. Naast twee nieuwe gitaristen zijn ook twee nieuwe vocalisten aan de band toegevoegd, namelijk Enrico Tiber en Lane Shi. Voor de muziek en thema van het nieuwe album, genaamd Solaris, heeft Staps zich laten inspireren door de gelijknamige film van Andrey Tarkovsky uit 1972. Eens kijken of deze veranderingen ook tot een radicale koerswijziging heeft geleid op Solaris.
Met eventuele radicale muzikale veranderingen valt het op Solaris mee. Wel is de nieuwe plaat een stuk steviger uitgevallen dan het dromerige Holocene uit 2023. Qua stevigheid Solaris niet onder voor Pelagial (2013) en Phanerozoic II (2020). Aan muzikale ambities heeft het Robin Staps nooit ontbroken, maar op Solaris trekt hij alle muzikale registers open met een drieluik in de vorm van Simulacra, Belligerence en Ultima Esperanza. Deze nummers overstijgen individueel qua duur ruim de tien minuten en worden de grenzen van de prog en postmetal behoorlijk opgezocht in de meest positieve zin van het woord.
Ook op nummers als Departure Song, Light Polution en Milk of my Dreams klinkt The Ocean als herboren. Het nieuwe zangduo Enrico Tiber en Lane Shi laten zich niet onbetuigd. Vooral de rituele zang van Lane Shi voegt een nieuw element aan het al zeer rijke klankenpallet van The Ocean. Ook een hoop vintage toetsenwerk door Thorsten Quaeschning (Tangerine Dream), vibrafoons en een complete kopersectie geeft Solaris een geheel eigen karakter binnen de indrukwekkende discografie van The Ocean.
Met Solaris bewijst Robin Staps het componeren van eigenzinnige en zeer avontuurlijke muziek niet verleerd te zijn. Luisteren naar dit album is als het lezen van De Gebroeders Karamazov, Boze Geesten en Misdaad en Straf van Fjodor Dostojevski, namelijk een zeer rijke ervaring waarbij veel van de lezer/luisteraar niet onberoerd laat. Een veel briljantere plaat zul je dit jaar niet horen!