De geschiedenis van de Belarussische blackmetalband Dynma Lota is even tragisch als zoet. Na kritiek geleverd op het regime van Aleksandr Loekasjenko waren de twee kernleden, Katsiaryna “Nokt Aeon” Mankevich en Jauhien Charkasau, hun leven niet zeker en weken uit naar Oekraïne. Kort daarop volgende de ‘speciale operatie’ van Poetin, waardoor de twee leden elkaar uit het oog verloren en elkaar bij toeval in Polen troffen. Tegenwoordig opereert Dymna Lotva vanuit Warschau en is met met Vyraj toe aan hun tweede studioalbum. Eens kijken wat dit Belarussische gezelschap te bieden heeft.
Op Vyraj biedt Dymna Lotva een uiterst originele en sfeervolle mix van black, doom en post metal aangevuld met de nodige folkelementen. Waar veel bands in dit genre hun heil zoeken in lange en uitgesponnen nummers houdt Dymna Lotva het bij opvallend en pakkende composities van rond de vijf minuten. Goede voorbeelden hiervan zijn Zory, Niama Dahori en Bu Samoje. Het statige The Boat of Despair doet lichtjes aan My Dying Bride denken en bevat een fraaie en ingetogen bijdrage van Aaron Stainthorpe (ex My Dying Bride). Een andere favoriet is Veha dat opvallende gelijkenissen vertoont met Rotting Christ.
Naast het vermogen om pakkende en avontuurlijke nummers te schrijven, heeft de band nog een troef achter de hand, namelijk de veelzijdige vocale capaciteiten van Katsiaryna “Nokt Aeon” Mankevich. Op het ene moment zingt ze liefelijk, om over te gaan in duister gefluister en plotseling uit te barsten in ijzig gekrijs waarmee ze zelfs Gaahl en Varg Vikernes de stuipen op het lijf jaagt. Enige voorbeelden waar ze de hoofdrol opeist, zijn Viedzmieragina en het zeer sfeervolle Return My Coffin home.
Met Vyraj heeft Dymna Lotva een zeer fraaie, avontuurlijke en sfeervolle plaat afgeleverd die menig liefhebber van het genre doet watertanden. Ik ga alvast een plaats voor Vyraj ga inruimen in mijn jaarlijst. Aanrader!