The Jayhawks bestaan dit jaar 40 jaar en vierden dit heuglijke feit onlangs met de release van hun nieuwste album Sanctuary Park. Fans die graag wilden weten hoe deze nummers het nu live zouden doen hoefden niet lang te wachten, want de Amerikanen zijn bezig met een tour door Europa, waarbij Nederland voor drie shows werd aangedaan. Nadat de band eerst de Oosterpoort in Groningen en Paradiso in Amsterdam had aangedaan was het nu de beurt aan Doornroosje in Nijmegen….
Het was al behoorlijk druk in de grote zaal in Nijmegen toen voorprogramma Dave Fidler van zich mocht laten horen. De Britse singer-songwriter had vanavond een half uur de tijd om te laten horen wat hij allemaal in huis had. Gewapend met gitaar en mondharmonica speelde hij een aantal mooie nummers en daarnaast was hij ook meteen een prima verhalenverteller. Zo vertelde hij hoe er eens tijdens een tour een gitaar van hem werd gestolen en hij deze een jaar later weer terugvond in een gitaarwinkel, maar ook benadrukte het dat het een eer was om met The Jayhawks mee op tour te zijn. Tevens stelde hij het publiek in Nijmegen een nieuw nummer voor, maar onder de noemer zelfspot zou hij elk nummer nieuw mogen noemen aangezien niemand hem hier in Doornroosje zou kennen. Wel bedankte hij het stille publiek voor de aandacht, in Paradiso was men kennelijk niet zo stil als vanavond. Wie dan ook niet had geluisterd had de mooie songs gemist, waaronder een nummer over zijn zoon Dylan. Wel was iedereen dan ongetwijfeld bij de les toen op het laatste nummer Radio King zanger Gary Louris van The Jayhawks hem kwam vergezellen.
Rond kwart voor negen was het tijd voor het jubilerende The Jayhawks. De Amerikanen trapten vanavond af met Keeping Our Heads Above Water, een nummer van het nieuwe album Sanctuary Park. Meteen wist de band alle aandacht naar zich toe te halen en mocht het publiek genieten van echte rasmuzikanten. Het opvolgende American Midnight kwam ook van hetzelfde nieuwe album, waarbij zanger Gary Louris zich meteen excuseerde voor de huidige president van hun thuisland, maar de frontman kondigde ook direct aan dat de band vanavond een heel aantal nummers van het nieuwe album gespeeld zouden worden, maar ook dat de nummers uit het verleden absoluut voorbij zouden komen, men had een setlist voorbereid met 40 jaar The Jayhawks.
Het aandachtige publiek genoot vol verve van de verrichtingen van de band, waarbij men zag dat ook de drummer een paar keer de frontzang tot zich nam, waardoor er een aangename afwisseling ontstond. De altcountry maakte zich meester van Doornroosje en her en der werd er vrolijk meegezongen op de nummers van The Jayhawks, die zonder enige opsmuk hun nummers vertolkten. Geen grote backdrop, geen ingewikkelde lichtshow, geen speciale effecten, puur de band en hun muziek. Soms heeft een show ook niet meer nodig dan dat. Het publiek heupwiegde wat mee, knikte wat met hun hoofden en zong zachtjes mee onder toeziend oog van Gary, die ineens fans herkende die hij eerder ook al zag in Groningen en Amsterdam, waarbij hij zich afvroeg of ze misschien dan ook maar eens in Rotterdam moesten spelen, aangezien de desbetreffende fans wel erg ver moesten reizen voor al die shows.
De nummers van het nieuwe album Sanctuary Park bleken live prima te passen tussen het oudere materiaal. Naast deze release waren ook nummers van de albums Rainy Day Music en Hollywood Town Hall goed vertegenwoordigd, waarbij songs zoals All The Right Reasons en Waiting For The Sun voor een opleving zorgden in de zaal, wat een mooie opmars was voor het einde van de show, waarbij er nog meer fanfavorieten gespeeld zouden worden. Zo mocht daar ineens Dave Fidler The Jayhawks komen versterken om samen Tailspin èn Blue te mogen vertolken. Deze vertolkingen gaven de show nog net wat meer glans. Het publiek liet dan ook nog meer van zich horen en deed dat in het toegift nog dunnetjes over toen The Jayhawks Save It For A Rainy Day vertolkten. Wat zijn het toch ook geweldige muzikanten, ze leggen met hun instrumenten hun gevoel in de songs. Voor de finale van de show werd Dave nogmaals op het podium geroepen, maar ook de vrouw van frontman Gary kwam meespelen op het afsluitende Until You Came Along.
Samen met het publiek vierden The Jayhawks het 40-jarig bestaan van de band, maar kondigde ook meteen aan dat dit nog niet het einde is van de band en volgend jaar weer terug te keren. The Jayhawks weten dan ook niet van stoppen en waarom zouden ze. Ze speelden een sterke show die geen moment verveelde. Zouden ze volgend jaar misschien dan om de diehard fans tegemoet te komen misschien toch een keer naar Rotterdam komen?