De Duitse band Unzucht (vrij te vertalen als ontucht) wordt door sommigen bij de groep van de Neue Deutscher Härte (NDH) gerekend en door anderen dan weer niet. Muzikaal zitten ze er niet zo heel ver van en ze deelden al het podium met NDH-bands als Eisbrecher en Megaherz.
Het bekendste feit waarmee Unzucht internationale vermeldingen kreeg, was het vertrek van hun zanger Daniel Schulz naar Oomph!. Hij wordt sinds 2024 bij Unzucht vervangen door Timm Hindorff. Neon Dom is het eerste album waarop die te horen is. Muzikaal gaat Neon Dom meer naar de metal dan eerdere releases: zwaarder, agressiever en met meer nadruk op de gitaren. De sound klinkt alsof hij gemaakt is op maat van de grote stadion-arena’s. De dark gothic rock van vroeger zit er ook nog wel stevig in (denk aan HIM van vroeger), maar het voelt alsof de band iets te bewijzen heeft en daarom een tandje bij steekt. Alsof ze zich naast het veel populairdere Oomph! willen hijsen.
Inzake onderwerpen – alle lyrics zijn in het Duits – blijft Unzucht bij de dark romance in het algemeen en het leven in de schaduw van de maatschappij. Daarnaast is er aandacht voor innerlijke conflicten, allerlei angsten en het verbrokkelen van zekerheden. Nachtschatten 1 loopt bijna geruisloos over in Nachtschatten 2. Het is het meest ambitieuze luik van dit album, waarop de band inzake muzikale techniciteit, songopbouw en productie alle sluizen open zet.
Voor mij zijn de beste tracks Katharsis, Neon Dom en Krieger. Voor de liefhebbers bestaat dit album ook in versie met remixen van onder meer Vlad in Tears en Death Valley High en met instrumentale versies van alle tracks.