Het onvermijdelijke is niet eerlijk volgens A Knight Under Maria’s Altar.
Met de nieuwe EP Inevitability, zoekt A Knight Under Maria’s Altar melodisch naar het onvermijdelijke, zonder de intensiteit te verliezen die de band kenmerkt. Met een nieuwe cyclus collectiefleven en een frisse wind zet het collectief, mede dankzij de bijdrage van Marcus Vik (Invent Animate) aan de songwriting, de ontwikkeling voort naar een meer melodische en emotioneel gelaagde vorm van metalcore.
De EP bestaat uit: Engulfed by Emptiness, | as the Silence Takes Over, Once More en de instrumentale ambienttrack Desolationism. Naast de afzonderlijke nummers te presenteren, brengt het collectief de tracks samen in een doorlopende luisterervaring, waarin muziek, tekst en sfeer elkaar versterken. Een bijbehorende videoclip ondersteunt de dualiteit van de verhaallijn ook visueel.
Binnen het overkoepelende concept Inevitability staan aftakeling, verlies en de oneerlijkheid van het onvermijdelijke centraal. De EP onderzoekt de machteloosheid van het zien lijden en verliezen van een dierbare, en de confrontatie met een werkelijkheid die zich niet laat veranderen. Niet ieder einde heeft een reden, niet ieder lijden is rechtvaardig en niet iedere vraag krijgt een antwoord.
Waar stemmen worden onderdrukt, schreeuwt A Knight Under Maria’s Altar met genadeloze energie en ongenuanceerde emoties door de stilte heen. Het Nederlandse metalcollectief daagt hun luisteraars uit om hun ongelimiteerde potentie waar te maken. Het idee van het collectief ontstond om talenten samen te brengen tijdens een lange periode van onzekerheid en isolatie. Vanuit die gedeelde noodzaak ontstond hun debuutalbum Heresy Of Horror. Met een rauw en intens geluid, vol verpletterende breakdowns en agressieve riffs, stond een ding centraal: wees genadeloos tegen datgene wat je tegenhoudt. Hoewel die genadeloosheid altijd blijft, ligt de nadruk nu meer op emotionele diepgang en melodische intensiteit. De nasleep van innerlijke strijd creëert verwarring, isolatie en twijfel, maar biedt ook ruimte voor reflectie en zelfbewustzijn. Zo nemen ze hun luisteraars mee door verschillende fases van verwerking, waarbij de muziek functioneert als de belichaming van persoonlijke groei.
A Knight Under Maria’s Altar laat zowel in hun muziek als live de kracht en de kwetsbaarheid van dat verhaal voelen.
Dit is A Knight Under Maria’s Altar.
Confusion Field is een progressieve-rockproject uit Finland, in 2017 opgericht door songwriter en multi-instrumentalist Tomi Kankainen. De muziek combineert elementen van progressieve rock, pop en metal; sfeervolle keyboardklanken gaan samen met zware, laaggestemde gitaren en een moderne productie, terwijl de reflectieve teksten een typisch Noordse melancholie toevoegen. Complexe arrangementen worden gecombineerd met pakkende melodieën, wat Confusion Field een geluid geeft dat zowel progressief als toegankelijk is.
Het debuutalbum Disconnection Complete verscheen in 2021, gevolgd door Future Impact of Past Diversions in 2023. Het derde album, Resilience Remains, kwam uit op 25 september 2026.
De Finse progressieve rockband Kuumet heeft de laatste single en bijbehorende videoclip, “Never Enough”, uitgebracht. Het nummer is afkomstig van hun aanstaande album “Nova”, dat op 27 november 2026 verschijnt.
Zangeres Anna-Kaisa Kettunen vertelt over het nummer: “Toen Jussi Moilanen dit nummer bij de band bracht, speelden de melodie en de tekst zich direct in mijn hoofd af. Nadat de tekst voltooid was, hebben we samen met Matti Mielikäinen de melodie verder verfijnd, waarna het nummer in samenspel met de hele band zijn definitieve vorm kreeg. Ik ben een groot fan van Skunk Anansie, en ik denk dat dat hierin terug te horen is. De tekst is bedoeld voor iedereen die heeft geleden onder de problemen van een naaste, of het nu gaat om middelenmisbruik of mentale gezondheidskwesties.“
Zowel het nummer zelf als de bijbehorende videoclip zijn geïnspireerd door de esthetiek van de jaren negentig.
Gitarist Jussi Moilanen licht toe: “De invloeden voor dit nummer waren uiteenlopend. We kozen voor een 7/8-maatsoort vanwege de drive en de groove. In de intro-riff – het leidmotief – van ‘Never Enough’ is gitaarwerk te horen dat doet denken aan Alice in Chains, terwijl het middengedeelte een sfeer heeft die aan Radiohead doet denken.”
“Voor de regie van de videoclip liet ik me – net als bij de tekst – inspireren door Skunk Anansie. De eigenzinnige, ietwat vreemde esthetiek van hun clips, in het bijzonder die van ‘Weak’ en ‘Charlie Big Potato’, sprak me destijds enorm aan. Bepaalde scènes deden me bovendien denken aan ‘Human Nature’ van Madonna en ‘The Beautiful People’ van Marilyn Manson.” De video werd opgenomen op een eiland nabij Oulu, in het kantoorgebouw van de zagerij van Varjakansaari – een locatie die vijftig jaar geleden werd verlaten. Lichtkunstenaar Timo Remes werkte mee aan de productie; zijn werk ‘LightBar’ (2023) – bekend van diverse lichtkunstfestivals – is in de beelden te zien. De video werd gefilmd door noorderlichtfotograaf Hannu Tiainen, terwijl zijn dochter Milla de montage en de uiteindelijke bewerking voor haar rekening nam.”
Kuumet ontstond in 2019, in de nasleep van een eerbetoon aan een Finse proglegende. De band werd opgericht op initiatief van Vesa Ranta (ex-Sentenced, The Abbey, Cemetery Skyline) – die zijn drumstokken destijds eigenlijk al aan de wilgen had gehangen – en bestaat uit muzikanten uit Oulu, onder wie leden van The Aeon, THJKB en Hietaketu. Muzikaal beweegt Kuumet zich in de progressieve hoek van de rock; de nummers zijn soms uitgesponnen, maar vermijden de valkuilen van overbodige fratsen of zelfgenoegzame kunstgrepen. De invloeden zijn vooral terug te voeren op de erfenis van de grootse rockbands uit de jaren zeventig en de meer melodieuze kant van de heavy rock die in de jaren negentig opkwam.
De nummers getuigen bovendien van de fascinatie van de band voor een filmische expressie.
Het debuutalbum van Kuumet, Nova, verbeeldt de worsteling van de moderne mens in de tijd: het bevat dystopische beelden, thema’s als verslaving en de dood, maar biedt hier en daar ook glimpen van hoop – of dat nu in de vorm van een schitterende, exploderende supernova is, of in het geloof dat het leven doorgaat, ook na de mens.
De uit Järvenpää afkomstige modern metalband Ode Of Disgrace, opgericht in 2011, is in 2026 doorgegaan met het creëren van nieuw materiaal, naast het geven van liveoptredens. De nieuwste release van de band, Chronus, voert de luisteraar mee in een zwaardere richting dan hun voorgaande werk. Het kolossale geluid van Chronus wordt nog eens versterkt doordat de instrumenten lager zijn gestemd dan gebruikelijk.
Tekstueel draait Chronus om thema’s als tijd, de dimensionaliteit daarvan en de onvermijdelijkheid ervan. Echo’s van deze thema’s klinken door in de weemoedige, ijle melodieën, evenals in de riffs in de coupletten en breakdowns, die soms uitgroeien tot een furieus pulserend ritme. Ondanks het epische karakter spreekt het krachtige refrein van wanhoop en een gevoel van definitief einde, wat zinspeelt op een existentiële crisis.
De titel Chronus verwijst naar de personificatie van de tijd in de Griekse mythologie. Het nummer is een van de eerste composities die gitarist Valtteri Rautanen – die in 2025 bij Ode Of Disgrace kwam – voor de band heeft geschreven.
De vorige uitgave van Ode Of Disgrace, de ep Under Grey Skies, verscheen in 2025. Daarvoor bracht de band in 2022 de ep ORBIS uit, naast diverse losse singles. Door de jaren heen is de band trouw gebleven aan zijn door metalcore beïnvloede geluid, terwijl de muziek zich tegelijkertijd heeft ontwikkeld in een modernere en eigenzinnigere richting – zonder ooit in te boeten op de krachtige, harde riffs.
29 januari 2027 brengt Seventh Wonder het nieuwe album VII uit via Frontiers Records. De nieuwe single Memories al alvast een voorbode.
De Nederlandse deathmetalveteranen Sinister keren terug met “The Strangulation”, het eerste voorproefje van hun aanstaande vijftiende studioalbum “Lucid Nightmares”, dat op 13 november verschijnt. Het nieuwe nummer biedt een krachtige blik op het recentste materiaal van de band en combineert de rauwe energie van het klassieke Sinister met de verpletterende intensiteit van hun hedendaagse geluid.
Adrie, het brein achter Sinister, zegt hierover:
“Maak je klaar voor “The Strangulation”. Dit nummer is 100% puur Sinister. We hebben de rauwe energie van onze beginperiode gecombineerd met de verpletterende kracht van het hedendaagse Sinister. Verwacht niets minder dan de kenmerkende brutaliteit, de meedogenloze snelheid en de onvergetelijke hooks die ons geluid definiëren. Dit is ons handelsmerk – geëvolueerd en zwaarder dan ooit. Zijn jullie er klaar voor?“
Met “The Strangulation” blijft Sinister trouw aan de traditionele deathmetal, terwijl de band zijn eigen geluid naar een nieuw tijdperk tilt. De single toont het vermogen van de groep om meedogenloze agressie in balans te brengen met memorabele muzikale ideeën; het resultaat is een nummer dat het klassieke geluid behoudt zonder de moderne identiteit te verliezen.
De nieuwe single kondigt “Lucid Nightmares” aan, het vijftiende studioalbum van de band, dat op 13 november verschijnt. Het album bevat tien nummers en belooft opnieuw een compromisloze dosis traditionele deathmetal, gekenmerkt door brute uitvoeringen, gedenkwaardige riffs en een krachtig, duister geluid.