Het Belgische Suecide High brengt gedreven rauwe hard rock met een vleugje punk. Sleazerock komt voorbij op Devasting Man en het daaropvolgende Man of Principle. Het debuut Chaos has its Charm staat vol met ruige rocknummers die sterk doen denken aan de jaren zeventig. Soms heerlijk zeurderig, zoals op Nowhere Home en Somewhere Else. Waarbij het laatste aangevuld is met een refrein dat direct in je hoofd blijft zingen. Chaos has its Charm blinkt uit in een live gevoel, ronkende gitaren, sterke (samen)zang en een stevig ritmegevoel. Het titelnummer is daar een uitstekend voorbeeld van. Dat de Belgen inspiratie halen uit verschillende tegen elkaar aanleunende muziekstijlen zorgt voor een interessante mix. Vergelijk afsluiter The Hard Way met gesproken woord maar eens met ronkende rocker en opener Suecide High. Dat de start van het album meer rockt dan het tweede deel wordt bewezen op de stonerrock van Feel The Flames. De langzame opbouw van I’m A Miracle doet het ook uitstekend. Daarna vlamt de band weer los op Thousand Years en heeft de elektrische gitaar de hoofdrol op Darkness Falls. De productie weet de ongepolijste sfeer uitstekend te vangen. Het is geen platgetreden tot in detail gemixte plaat. Het is modern, maar met een fijne knipoog naar het verleden. De open productie is een van de belangrijkste redenen dat het live ingespeelde gevoel zo vet door de speakers knalt. Dat de ervaren muzikanten inmiddels goed op elkaar ingespeeld zijn is de kers op de taart. Chaos has its Charm, dat is duidelijk.
Dat het even zoeken was op mijn favoriete muziekstreamer naar deze plaat komt omdat de bandnaam nog wel herkend wordt, maar de titel van de plaat is afgekort naar Chaos It Charm.