De Belgische stonerpioniers Cowboys & Aliens vieren hun 30-jarige bestaan met hun nieuwe album Finis Temporum. Dat album laat een band horen die minstens net zo veel toekomst heeft als verleden, ondanks de onheilspellende titel (het einde der tijden).
Cowboys & Aliens behoren tot de Belgische en Europese pioniers in de stoner-scene. De hele geschiedenis gaan we hier niet uit de doeken doen, maar misschien toch enkele hoogtepunten uit het 30-jarige bestaan van deze band: Graspop en Alcatraz, touren als support van Monster Magnet door de Verenigde Staten, concerten in Duitsland, Spanje, Turkije en Cyprus, Desertfest in Antwerpen en Fuzz25 in Alkmaar, touren met Dopelord en Weedpecker (Baroeg), support van Deep Purple in Vorst Nationaal en van Queens of the Stone Age, Soulfly en Danzig. Op een bepaald moment zat Mario Goossens (Sloper, Triggerfinger) bij deze Brugse cowboys achter de drumkit.
Finis Temporum is het zevende album van Cowboys & Aliens en de vijfde studio-release sinds de reünie van 2011. Het is het hardste en kortste album in de geschiedenis van de band. Kort, als je het in aantal tracks bekijkt. Met amper zes songs is dit rekenkundig een ‘kort’ album. In het verleden van deze band was Surrounded by Ennemies met zes tracks slechts een EP. Icy Grip en Vengeance of the Weird werden al opgenomen in 2024 en 2025, nog voor er sprake was van dit album. En Asteroid Blast is een herneming van dat nummer dat in 2001 al op A Trip To The Stonehenge Colony stond. Ondanks alles is Finis Temporum een compleet en rijkgevuld album. Wij hebben liever een album met zes knallers en zonder ballast dan met twee singles en acht vullers, zoals de Amerikaanse labels die in de jaren ’80 door onze strot duwden.
Op Finis Temporum blaakt de band uit Brugge van vertrouwen in het eigen kunnen. En terecht. De groove loopt diep en breed door elke track en de sound is lekker massief en grungy-stoffig. De lyrics en vocalen zijn opnieuw uitstekend. Alles bij elkaar is dit misschien wel behalve het hardste ook nog het snelste album van Cowboys & Aliens, maar dat kan ook gewoon een indruk zijn. Vengeance of the Weird is een killer anthem en Life Tree is classic stoner volgens het instructieboekje dat ze ook volgen bij Kyuss of Dozer. De nieuwe versie van Asteroid Blast zal misschien voor sommige fans een moeilijke zijn. Wie de band vooral live volgt, heeft die track misschien zien (horen) evolueren doorheen de tijd. Terwijl de nieuwe versie misschien een soort godslastering is voor wie houdt van het Stonehenge-album. Voor mij is het een prima update.
Mijn favoriete tracks zijn Life Tree en Ordinary Bliss. Finis Temporum is een album dat waardig de 30ste verjaardag van deze band viert. Misschien komt er ooit nog eens een live-album uit. Zowat de helft van hun concert op Alcatraz in 2021 staat al op de verzamelaar 25 Fucking Years of Mayhem and No Wifi. Dat kan toch alleen betekenen dat het hele concert opgenomen is? Of ze kunnen die live-opnames dit jaar nog eens overdoen. Wie Cowboys & Aliens graag eens live aan het werk ziet, kan misschien naar Headbangers Balls Fest in Izegem (B) of anders naar Alcatraz.