De basis van een goede hardrock- of punkrock song is een goede riff. Deze band heeft daar een pak van in huis, zoals te horen op opener Rock Hard Dude en op Bring Me The Candyman. De heren komen uit Leiden, maar als je me had gezegd dat ze uit Scandinavië kwamen had ik het ook geloofd. Ik hoor namelijk veel terug van bands uit die contreien zoals Turbonegro en Gluecifer. Die sleaze/glam/garage rock stijl komen ook terug in de teksten die zowel glory holes, alcoholmisbruik als seriemoordenaars en de voorkeur voor speedo’s bezingen. Dat nummer over speedo’s, Hot For Speedo, haalde de mosterd natuurlijk bij Hot For Teacher van Van Halen. Het feit dat de bandnaam is ontleend aan het gelijknamige album van The New Bomb Turks geeft echter aan dat er ook een grote liefde voor punkrock in de harten van de leden huist. Zo horen we naast invloeden van die band ook een portie Zeke terug. Als we naar ons eigen land kijken zou deze band het goed doen met bands als Peter Pan Speedrock en The Dirty Denims.
Solo’s zijn natuurlijk grotendeels verboden in punkrock. Toch zitten er een paar aardige van die gitaarpartijen in de nummers. Zie daar wederom de invloed van de Scandinavische sleaze rock. De zang is melodieus en catchy met de nodige ‘whoa-ho’s’. Songs als Madhouse Boogie en Gung Ho Fiasco mogen dan geen hardcore breakdowns hebben maar zijn zeker wel lekker moshbaar.
Een fijne, energieke plaat.