Dirt-A-Gogo is niet meer. Deze Nederlandse hardrockabillyband uit Amersfoort kondigde enkele dagen geleden het afscheid aan. Nog één laatste show in de Elpee in Deinze (België) als benefiet voor de vrienden van Whiskeydick en dan ging het licht uit. Jammer, natuurlijk, maar het werd in Deinze toch veel meer een feestje dan een begrafenis.

Het viertal uit Amersfoort heeft het zichzelf niet makkelijk gemaakt. Toen ze zeven jaar geleden begonnen met hun bandje, kozen ze voor hardrockabilly. Rockabilly met hardrock, zeg maar metal, erdoorheen. Dan bestaat de kans dat zowel fans van rockabilly als die van hardrock je leuk gaan vinden. Tegelijk is het voor venues en festivalorganisatoren niet altijd duidelijk bij welke andere bands ze je moeten plaatsen. De voorbije zeven jaar waren een mooie, helse rit voor Dirt-A-Gogo: van mooie shows in binnen- en buitenland, een bescheiden tournee in de UK en enkele fraaie albums in eigen beheer tot de absolute top deze zomer: een stek op Wacken Open Air, misschien wel het belangrijkste metalfestival ter wereld. Ondanks die spreekwoordelijke kers op de taart zit er evenwel wat sleet op de band en daarom gaat die even in de koelkast.

Eén van de bands die een beetje in hetzelfde straatje zitten als Dirt-A-Gogo is het Amerikaanse Whiskeydick. Dat Texaanse duo speelt een (akoestische) mix van heavymetal en honky tonk. Als Whiskeydick in Europa komt spelen, zijn die van Dirt-A-Gogo altijd wel in de buurt. Elpee is/was een vaste halte voor beide bands. Toen het nieuws bekend werd dat het niet zo goed gaat met Reverend van Whiskeydick (operatie, dus niet spelen en dus geen inkomsten), zette Katelijne van Elpee een fundraiser op. Behalve een tombola, pannenkoekenverkoop en een spaghettiavond kon een bijdrage van Dirt-A-Gogo niet ontbreken en daarom stonden ze op zaterdag 29 december op het podium van de Elpee.

Met het aangekondigde afscheid van Dirt-A-Gogo verdween het goede doel (Whiskeydick) wat naar de achtergrond. Gitarist Marco had wel een Whiskeydick-pet op. Het viertal zette een vette show neer in Deinze. Vooral zanger Youri en gitarist Marco waren van plan om er een memorabele avond van te maken. Bassist John stond lang met een verbeten trek op het gezicht. Helemaal gefocust of teleurgesteld omdat de band stopt? Gelukkig ontdooit John alsnog als de laatste tracks in zicht komen. Doorgaans is hij één van de smaakmakers in de shows van Dirt-A-Gogo. Hij sleurt zijn staande bas alle kanten van het podium op en zwaait ‘m zelfs geregeld boven z’n hoofd. Maar zaterdag bracht hij misschien net iets minder spektakel. Daar zorgden zijn maatjes in de band dan wel voor, en de meer dan uitstekende set.

De avond werd ingezet met Take You For A Ride, en een leuke rit zou het worden. Het publiek is meteen helemaal mee. Doorgaans zijn de fans in Vlaanderen eerder terughoudend, maar zo tussen Kerst en Nieuwjaar komen ze al wat sneller los. Daarna volgden nog Dirt-A-Gogo-klassiekers als Goddamned, Sick In The Head, Gasoline en Psycho Fuck. Eens ze spelen, zit deze band nog vol passie. Ze zijn ook perfect op elkaar ingespeeld en Youri kan een publiek uit zijn hand laten eten. Na o.m. Drinker, You Gave Me Nothin’ en Kickstart My Heart van Mötley Crüe komt er nog één toegift, Go Down, en dan valt het doek over Dirt-A-Gogo. Op dat moment staat zanger Youri in z’n blote bast en heeft Marco enkel nog een onderbroek aan. Met name de vrouwelijke fans hadden de verwachtingen hoog gelegd voor deze afscheidsshow.

Na de show worden aan de bar door iedereen behalve de band al plannen gesmeed voor een reünieshow. Eerst nog even het afscheid laten bezinken en dan zien we wel hoe lang Youri, John, Dennis en Marco het uithouden zonder de energie van een live-show.