Een bandshirt dragen van een act waarvan je eigenlijk geen enkel nummer kunt opnoemen, maar puur draagt om cool gevonden te worden of te lijken. Tien jaar geleden was het de inspiratiebron voor een Belgische metalband om daar een nummer over te schrijven en dat zorgde meteen voor hun doorbraak. Dit nummer kwam toentertijd op hun debuutalbum Helgië en tijdens hun huidige tour staat Fleddy Melculy graag stil bij het jubileum van zowel dit album als de band, waarbij Doornroosje in Nijmegen niet werd overgeslagen.
Uitverkocht! Voor deze show was geen kaartje meer te krijgen en niet voor niets stond er een gigantische rij buiten het poppodium in Nijmegen. Een snelle blik leerde echter dat deze flinke wachtrij niet voor de act uit België was, maar voor popact Antoon, die in de grote zaal speelde. De kleine zaal in Nijmegen was dan ook de plek waar het allemaal moest gaan gebeuren en diegenen die in die rij stonden waren dan ook heel anders uitgedost. Bij binnenkomst werd er bij de merchandise al menig shirt verkocht en klonken al meteen de eerste harde gitaren. Voor deze avond was eveneens een act van onze zuiderburen ingeschakeld. Uit Diest kwam de band Rotzak en deze band bracht vanavond een mix van heel wat hardere genres ten gehore. Denk daarbij aan punkrock, hardrock, hardcore en een vleugje emo, waardoor er ongetwijfeld wel een beeld kan ontstaan. De heren zweepten met hun gitaargeweld de boel prima op en de screams van frontman Niels Schuyten deed de rest. De enthousiaste frontman stuiterede op het podium en mede door de act deed het optreden wat denken aan een show van Deftones. Eenzelfde energie en passie! Dit zorgde ervoor dat de eerste moshpits ontstonden en het publiek dus net zo hard mee ging in het feest als wat Rotzak deed op het podium. Een foute sprong op het podium zorgde er overigens wel voor dat de frontman een blessure opliep, waardoor hij het vervolgens ietsjes rustiger aandeed, maar de zaal opwarmen was gelukt, het was tijd voor de hoofdact van deze avond.
Nadat het intro had geklonken betraden de heren van Fleddy Melculy het podium en ging het feestje verder waar het gebleven was, maar het publiek ging (uiteraard) net wat meer los bij het hoofdprogramma dan bij de supportact. Vanaf de allereerste tonen van Welkom in Helgië en Fuck You Fleddy! werd meteen duidelijk dat de fans het debuutalbum van A tot Gort konden meezingen. Fleddy Melculy was naar Nijmegen gekomen om het debuutalbum Helgië in chronologische volgorde te laten horen en zo wisten de fans ook exact welke nummers er allemaal op het menu stonden. Het werd dan ook snel een Feestje In Het Huisje en de ene moshpit na de andere werd opengetrokken. Fleddy Melculy had het dan ook enorm goed naar hun zin in Nijmegen en waren blij om weer in deze zaal te mogen staan. Frontman Jeroen pepte de boel graag op en zijn glimlach zei eigenlijk al genoeg, de heren hadden er enorm veel zin in en die energie sloeg al snel ook over naar het publiek, wat de ludieke teksten ook enorm kon waarderen. Men vroeg zich af wie er zo’n tien jaar geleden er ook bij waren toen het album Helgië werd uitgebracht, maar er ging niet al te veel handen de lucht in. De vraag wie ondertussen Fleddy Melculy al eerder gezien had werd wel volmondig beantwoord.
Wie echter had gehoopt op het vangen van een bifiworstje kwam vanavond bedrogen uit. De ludieke podiumact van Apu Van De Nightshop bleek verleden tijd, maar wel werd ook deze songtekst volop meegebruld. Eigenlijk bleef dat grote meebrullen de gehele set overeind, maar wie kon er dan ook niet heerlijk losgaan op Geen Vlees Wel Vis?
Fleddy Melculy werkte zich vanavond dan ook serieus in het zweet en gaf alles wat men in huis had. Het was overigens wel te zien dat de heren in de loop der jaren wel iets ouder geworden waren, maar er wel continu voor bleven gaan. Een hele show volhouden met een latex masker op je hoofd was dan ook nog steeds een knappe prestatie. Natuurlijk mocht vanavond ook hun doorbraakhit niet ontbreken en vol overgave werd T-Shirt Van Metallica meegezongen. Na al die jaren was men in Doornroosje de teksten absoluut nog niet vergeten, wat een feest! De doorgewinterde fans wisten echter ook dat er vervolgens nog maar een paar nummers op Helgië stonden die nog niet waren gespeeld, maar dat wou niet zeggen dat het vanavond al was gedaan. Frontman Jeroen weigerde echter om met zijn band van het podium te gaan om vervolgens weer binnen een minuut te moeten terugkeren voor het toegift, doorspelen was dan ook het devies.
In dat toegift speelde Fleddy Melculy nog een vijftal nummers van een paar andere albums die Belgen de afgelopen jaren hadden uitgebracht. Er was vanavond nog geen ruimte geweest voor een Wall Of Death en die mocht niet ontbreken evenals een crowdsurfer die ook ineens op het podium stond en weifelend alsnog een stagedive maakte. Alles bleek dan ook mogelijk vanavond, maar één ding gingen de heren zich niet aan wagen. Ze mogen dan wel Fleddy Melculy heten, maar een nummer van Queen spelen was een absolute no-go. In het afsluitende FREDDIE werd dat nogmaals uitgelegd… (voor diegenen het dan ook na al die tijd nog steeds niet wisten…)