De Duitse band HUM maakt psych-rock met tentakels naar zowel stoner als prog. In 2022 heeft de band hun debuutalbum One digitaal en op CD uitgegeven. Dit nieuwste album Three is niet hun derde, maar grappig genoeg dus het tweede album van de band. Elf werkstukjes staan op dit album, dat naast digitaal, op CD en ditmaal ook op vinyl verschijnt.
Wanneer je bij Discogs op zoek gaat naar HUM, is dit nummer 16 in het rijtje; er zijn meerdere hondjes genaamd Fikkie (ik wilde even checken of er toevallig toch geen album genaamd TWO van deze band bestaat). Die naamgeving van het album is trouwens niet het enige eigenzinnige aspect; de muziek is ook zeker niet doorsnee. Een verfijnde basis van bas en drums, waarbij de bas bij vlagen de randen van de jazz opzoekt (echt lekkere lijntjes!) en de gitaar psych tapijtjes en rauw scheurend mooi afwisselt. Dit kan zowel zwevend kabbelen, als heftig en donker voortslepen, en van alles er tussenin en omheen. Qua zang wordt ook een experimentje niet uit de weg gegaan en er staan ook enkele geheel instrumentale nummers op dit album. Geen hapklare brokken, maar een stuk aantrekkingskracht en vasthouden van die aandacht, kan zeker gevonden worden in een spanningsveld in de muziek en vaak toch bijna hypnotiserende werking van enkele passages. Er is vaak een bijzonder evenwicht tussen freaky elementen en een toch wel organisch verloop binnen een nummer. Zeker wanneer je als luisteraar ook soms een beetje analytisch met muziek wilt bezig zijn, kan dit heel interessant luistervoer zijn. Geen alledaagse kost, maar zeker kundig in elkaar gezet en met smaak uitgevoerd. Enkele absolute aanraders: de meeslepende opener Threetone en het pakkende This Means War, waarvan ook een clip is opgenomen, die hieronder staat. Voor fijnproevers zeker een luisterpoging waard!