Silly Goose begon met spontane shows bij tankstations en op parkeerplaatsen en maakte daarmee naam binnen de raprock-scene. Zo verrasten ze het publiek van Jera On Air onlangs ook met een optreden. We spraken op het bloedhete festival met de goedgeluimde frontman Jackson Foster.
We zijn natuurlijk erg benieuwd hoe die pop up shows in zijn werk gaan. “Het lijkt misschien alsof we gewoon ergens onze Marshall-versterkers neerzetten en beginnen te spelen,” lacht Jackson. “Maar er komt veel planning bij kijken. Je moet precies weten wanneer je kunt opbouwen en hoeveel tijd je hebt voordat de politie verschijnt.”
Dat laatste is geen grap. In de beginjaren eindigde zo’n geïmproviseerd optreden meer dan eens met politiebezoek.
“Zo zijn we begonnen. We probeerden een paar nummers te spelen voordat de politie arriveerde. Daarna verkochten we snel wat T-shirts, want met dat geld konden we benzine kopen om naar de volgende stad te rijden.”
Het idee ontstond uit pure noodzaak. Traditionele promotie leverde nauwelijks iets op. “Alles wat we probeerden werkte niet. Dus besloten we gewoon naar de mensen toe te gaan. Dat bleek precies te zijn wat we nodig hadden.”
Ook tegenwoordig blijft die aanpak werken. Hun recente videoclip, opgenomen voor een woonhuis in hun thuisstad Atlanta, trok honderden fans.“We kondigden het pas drie dagen van tevoren aan via Instagram. Het was volledig spontaan. Omdat het een hometownshow was, kwam uiteindelijk bijna iedereen opdagen.”
Het interview vindt dus plaats tijdens een van de heetste edities van Jera On Air ooit. Terwijl elders in Nederland festivals vanwege de extreme hitte werden afgelast, ging Jera gewoon door.
“Ik ben echt onder de indruk,” zegt de zanger. “Iedereen zorgt hier voor elkaar en er zijn geen incidenten geweest.”
Zelf heeft de band het bepaald niet gemakkelijk tijdens de Europese tour. “We komen uit Atlanta, dus hitte kennen we wel. Maar daar heeft bijna elk gebouw airconditioning. Hier spelen we vaak in kleine zalen zonder koeling. De temperatuur op het podium loopt soms op tot bijna veertig graden.”
Tijdens het optreden op de Sparrow Stage dronk hij tussen ieder nummer een volledige fles water. “Ik denk dat ik acht of negen flessen heb leeggedronken. Elke show voelt momenteel als een gevecht om te overleven.”
NU METAL
Waar veel moderne bands het label ‘nu metal’ liever vermijden, draait Silly Goose er niet omheen. “Absoluut. Wij zijn een nu-metalband.”
Hij groeide op met de muziek uit de late jaren negentig en vroege jaren nul. “Limp Bizkit, Deftones, Hed P.E., raprock… dat is de muziek waarmee ik ben opgegroeid. We maken gewoon de muziek die we zelf graag horen.”
Tijdens het gesprek komt de vraag op of nu metal eigenlijk wel een genre is, of eerder een tijdsbeeld, net zoals grunge. “Eigenlijk allebei,” vindt hij. “Het was zeker een specifieke periode in de muziekgeschiedenis, maar je ziet nu ook dat die stijl helemaal terugkomt.”
Volgens hem speelt het internet daarin een grote rol.
“Door sociale media kan iedere muziekstijl opnieuw populair worden. Alles is tegenwoordig altijd beschikbaar. Daardoor zie je dat allerlei genres opnieuw een publiek vinden.”
Ze begonnen met spontane shows bij tankstations en op parkeerplaatsen (wat onderweg zelfs een paar politiefoto’s opleverde), en zijn inmiddels uitgegroeid tot een van de meest besproken namen binnen de raprock-scene.
SOCIAL MEDIA EN FANDOM
Dat brengt het gesprek vanzelf op sociale media. “Ik vind sociale media eigenlijk helemaal niet leuk,” bekent hij. “Maar het is een noodzakelijk kwaad.” Toch beseft hij dat online zichtbaarheid tegenwoordig essentieel is.
“Er zijn bands die geweldig zijn op internet, maar live teleurstellen. En er zijn fantastische livebands waar niemand ooit van hoort omdat ze online niets doen. Je hebt tegenwoordig allebei nodig.”
Gelukkig blijkt de chaotische aanpak van Silly Goose uitstekend te werken. “Ik ben niet goed in sociale media. Ik ben vooral goed in idiote dingen doen en die filmen.” Juist die authenticiteit spreekt fans aan.
Hoewel de groep in Europa nog volop aan een publiek bouwt, merkt de band dat de aanhang snel groeit. “Vorig jaar stonden we voor tweehonderd man in Duitsland. Dat klinkt misschien niet indrukwekkend, maar het was de eerste keer dat we daar speelden en iedereen zong de teksten mee. Dat was echt bijzonder.”
In de Verenigde Staten begint de fanbase inmiddels serieuze vormen aan te nemen. “We zien mensen die voor de tiende, vijftiende of zelfs twintigste keer naar onze show komen. Dat voelt als een echte gemeenschap.” Na elk optreden staat de zanger dan ook steevast bij de merchandise. “Ik wil iedereen persoonlijk bedanken. Natuurlijk komt er ooit misschien een moment waarop dat niet meer lukt, maar zolang het kan blijf ik dat doen.”
Betaalde meet-and-greets ziet hij voorlopig niet zitten. “Ik ga mensen echt geen geld vragen voor een handtekening. Ik ben gewoon een gewone gast.”
Foto Jackson Foster: Bram Geurts