In het vorige deel ging het voornamelijk over het nieuwe Cult Of Luna album en de persoonlijke kanten van het muzikantenleven. In dit deel van het interview gaat Thomas meer in op zijn stijl van drummen, het omgaan met conflicterende muzikale visies binnen Cult Of Luna en het kunnen omgaan met Franse georganiseerde chaos…
Als het creatieve proces binnen Cult Of Luna draait, wanneer kom jij als drummer om de hoek kijken?
Johannes, Christian en Fredrik, de drie creatieve krachten binnen de band, maken demo’s van hun composities met geprogrammeerde drums. Deze sturen ze vervolgens naar mij. Ook oefenen we het nieuwe materiaal als band om een gevoel van de dynamiek binnen een nummer te krijgen. Gemiddeld zijn onze nummers aan de lange kant en bevatten ze veel verschillende stemmingen en emoties. Daarom is het handig voor mij als drummer om van de makers van een nummer een soort handleiding te krijgen wat ze voor ogen hebben qua drumpartijen. Mijn creatieve input gebeurt voornamelijk in de studio. Vaak heb ik al een rudimentair idee over hoe bepaalde partijen moeten klinken en waar ik als drummer mij moet inhouden en welke gedeelten juist meer benadrukt moeten worden. Tussen die parameters zijn ontelbaar veel combinaties mogelijk. In de studio kan ik met veel meer verschillende soorten drumgeluiden stoeien. In de oefenruimte is zoiets niet mogelijk.
Hoe weet je als drummer dat je je moet inhouden of dat je juist flink aan de bak moet in een muzikale context?
Dat is vooral een gevoelskwestie. Als drummer laat ik me leiden door de emoties van een nummer. Emotie is de taal waarmee ik communiceer. Vaak staan gevoelens en emoties ratio in de weg. Voor mij staat rationaliteit het maken van kunst in de weg. Ik wil niet teveel denken over de partijen die ik spel en vooral hoe ik ze speel. Al komt het wel degelijk voor dat ik teveel pieker over de manier hoe ik een bepaalde partij speel. Voor mij is het belangrijk dat ik het gevoel dat ik van een bepaald muziekstuk krijg op een authentieke manier laat terugkomen in mijn spel. Soms vraagt een nummer om een zekere terughoudendheid om bepaalde emoties te accentueren. Het bepalen van zulke dingen is ook een onderdeel van het samenwerken in een bandcontext. In feite ben je continue met elkaar in gesprek over hoe een bepaald nummer moet klinken. De bandmagie ontstaat juist als je met elkaar samenwerkt. We zijn geen zes solisten. We geven elkaar feedback en spiegelen elkaars gedrag. De totstandkoming van muziek binnen Cult Of Luna is een echt groepsproces.
Hoe ga je om met verschillende creatieve visies op een nummer binnen de band?
Tussen Johannes en mij gaat zoiets heel gesmeerd. We spelen al samen sinds onze zestiende. We kennen elkaars muzikale instincten door en door. Vaak geeft Johannes mij het vertrouwen om met iets te komen waar hij zelf niet over na heeft gedacht. Een dergelijke mate van vertrouwen is iets onbeschrijfelijks voor mij. Binnen de band hebben we ontzettend verschillende muzieksmaken. Juist waar die verschillen elkaar kruisen, ontstaat magie. Soms luistert Fredrik naar een nummer dat hij geweldig vindt en dan komt Johannes naar binnenlopen en die vindt hetzelfde nummer verschrikkelijk, maar we staan als band juist open voor zulke verschillen. Vaak leidt die frictie weer tot frisse muzikale inzichten. Soms moet je vechten voor je eigen muzikale inbreng. Dat hoort ook bij het bandproces, haha.
Binnen Cult Of Luna ben je degene die het meest van popmuziek kan genieten. Hoe verhoudt dit zich met de andere leden?
Johannes en Kristian luisteren graag naar metal. Fredrik luistert nooit naar metal. Hij houdt meer van de Rolling Stones. Ik weet niet hoe vaak hij ze al live heeft gezien, haha. Qua muzieksmaak heb ik het meeste met hem gemeen. Binnen Cult Of Luna kan ik het meest van popmuziek genieten.
Soms komen de beste ideeën juist van muziekstromingen die niets met je eigen muziek te maken hebben. Menig Zweedse metalmuzikant heeft zijn gevoel voor melodie ontwikkeld door naar Abba te luisteren bijvoorbeeld…
Inderdaad, dat is waar. Als drummer heb ik de luxe dat ik een drumpatroon zo kan verbouwen dat niemand ook maar een idee heeft waar ik het originele idee vandaan heb. Zo kan ik inspiratie opdoen voor een drumbeat van een nummer van Justin Bieber, deze beat vertragen, een ander geluid toevoegen en gebruiken voor Cult Of Luna. Uiteindelijk moet een drumpatroon naar mijn idee een nummer versterken. Alles staat in dienst van de muziek uiteindelijk.
Op het nieuwe album hebben Joe Duplantier (Gojira) en David Eugene Edwards (16 Horsepower, Wovenhand) gastbijdragen geleverd. Hoe is dit stand gekomen?
David Eugene Edwards is van de muzikale helden van Johannes. Voor hem was het een grote droom dat zijn grote held op het album meedoet. Het benaderen en vragen van Edwards was voor Johannes een zenuwslopende ervaring, haha. De doorleefde stem van Edwards voegt veel warmte en gravitas toe aan One More Day. Hij schreef mee aan de teksten van dat nummer, dus hij was ook emotioneel erg betrokken. Onze manager is een Fransman en hij kent via via de mensen achter Gojira. Er is veel wederzijds respect tussen onze bands en Joe hapte snel toe. Het resultaat mag er zijn. Het blijft me iedere keer verbazen hoe makkelijk is het om muzikanten binnen de metal te benaderen en hoe bereidwillig men is om een bijdrage te leveren. Uiteindelijk zijn we allemaal muziekliefhebbers en is het spelen in een band een uit de klauwen gelopen hobby. Natuurlijk is niet iedereen even succesvol, maar in ieder geval durf mensen te benaderen. De meesten zullen zich vereerd voelen. Natuurlijk kan het gebeuren dat mensen jouw muziek niet kunnen waarderen, maar dat hoort er ook helaas bij.
Cult Of Luna is een zeer gerespecteerde naam binnen het genre, dat moet ook wel deuren openen neem ik aan…
Het is zeker een privilege om als band in een dergelijke positie te mogen verkeren. Desalniettemin is het vooral een kwestie van benaderen en vragen of andere muzikanten een gastbijdrage willen leveren. Alle betrokkenen profiteren hiervan.
Je speelt ook bij een andere band genaamd Phoenix. Met die band speelde je op de afsluitingsceremonie van de Olympische Spelen in Parijs in 2024. Hoe kijk je terug op die ervaring?
Dat klopt! Het was erg spectaculair om dat mee te mogen maken. Het was een enorme productie, maar tegelijkertijd ging het met de bekende Franse slag. Alles kwam op het laatste moment aan. Er was niemand die aan ons vertelde wanneer we als band moesten optreden. We speelden een medley van bekende Phoenixnummer met gastzangers, maar we hebben dit niet op voorhand geoefend. Het hele evenement werd door 600 miljoen mensen wereldwijd bekeken. De druk was immens. Op een gegeven moment kwamen alle deelnemende atleten bij ons op het podium staan. Dat was een spontane actie en het productieteam raakte in paniek, aangezien het podium niet was berekend op zoveel mensen. Als het podium was ingestort, zou dat op zijn minst een ‘interessante’ ervaring zijn geweest. Gelukkig ging alles goed en ik kijk met veel plezier terug op deze belevenis. Dit zijn de spreekwoordelijke kersen op de taart voor mij als muzikant. Ik hou van het onvoorspelbare en de georganiseerde chaos van een dergelijk spektakel.
Ten slotte zou ik graag van je willen weten wat op de agenda staat voor Cult Of Luna qua liveoptredens, nieuwe muziek en dergelijke.
We spelen een albumreleaseshow binnenkort en we staan ook op het Damnation Fest in Manchester. In februari en maart touren we door Europa. Misschien dat we daarna aan nieuwe muziek gaan werken, aangezien we genoeg nieuwe ideeën hebben voor een nieuw album. Misschien is er zelfs nieuw album met Julie Christmas mogelijk, aangezien we op hetzelfde label zitten.