Er zijn weinig bands die instrumentele doom/postmetal zo overtuigend kunnen brengen als Shakhtyor uit Hamburg. Hun nieuwe album, Simulacron genaamd, is een must-have voor iedere liefhebber van het genre. Reden genoeg om contact te zoeken met gitarist Chris. Hij had genoeg te melden over het ontstaan van de band, het toepassen van samples om een narratief over te brengen, zijn voorliefde voor het werk van de cineast Fassbinder en het leven in een simulatie.
Dag Chris, bedankt voor het interview. Voordat we over het nieuwe album gaan hebben, kan je eerst iets vertellen over de geschiedenis van de band?
Absoluut! Shakhtyor is in 2009 opgericht door Chrischan (bas), Nils (drums) en ikzelf (gitaar). Het even geduurd voordat we ons eigen geluid vonden. Pas in 2011 brachten we onze eerste demo uit en maakten we ons livedebuut. Om eerlijk te zijn, verwachtten we niet veel van die optredens. De verzoeken op live te spelen bleven maar komen. Cyclone Empire benaderde ons om onze debuutplaat op vinyl uit te brengen. Toen kregen we door dat Shakhtyor toch groter begon te worden dan onze eerdere bands. We gingen nog meer shows spelen en werden echt een onderdeel van de stoner en psychedelische scene in voormalig Oost-Duitsland. Ons tweede album Tunguska werd in 2015 uitgebracht en dat leverde ons veel positieve kritieken op. Toen brak Covid los en stond de band voor langere tijd op sterk water. Sterker nog, het was lange tijd onduidelijk of nog een derde album uit zou komen, maar het is er uiteindelijk toch van gekomen!
Laten we het hebben over het nieuwe album, genaamd Simulacron. Jullie weten op de nieuwe plaat op een hele natuurlijke manier doom, post-metal en blackmetal met elkaar te vermengen. In welke mate was dit een organisch proces?
Het was voornamelijk van kwestie van proberen, aangezien we niet met een soort van vooropgezet plan werkten. Beter gezegd, als we iets planmatig probeerden aan te vliegen, werd het niets, haha. Onze nummers zijn voornamelijk via jams tot stand gekomen. Je kunt waarschijnlijk horen naar welke bands we luisterden toen we aan ons nieuwe materiaal werkten. De combinatie van sfeer en kille blackmetal is al iets dat me aantrok sinds het tweede album van Darkthrone. Ook een nieuwere band als Ultha was een bron van invloed. Onze eerste blackmetalnummer was Schlagwetter op ons tweede album. Toen luisterde ik veel Rorcal, Sun Worship en Ash Borer.
Op Simulacron worden veel samples gebruikt om een soort van narratief te creëren. Waar komen deze samples vandaan?
Die samples komen voornamelijk uit films die ik erg kan waarderen. Al tijden wilde ik geluidsfragmenten in onze muziek verwerken. Het idee van die geluidsfragmenten is inderdaad om een soort verhaallijn en sfeer te creëren. Het titelnummer op onze nieuwe plaat is daar een goed voorbeeld. Voor dat nummer heb ik samples gebruikt van een film uit de zeventiger jaren die ik nog steeds fantastisch vind. Das Sechste Siegel is een toespeling op het boek Openbaringen uit de Bijbel. In dat nummer is een sample verwerkt van een bekend moment uit de Russische inval in Oekraine, waarbij de Russische marine de Oekraïense marine bedreigde. Als je weet wat in de Bijbel over de zeven zegels is geschreven, snap je de link welllicht.
Simulacron-3 is een beroemd science-fictionboek, geschreven door Daniel F. Galouye. Heeft dat boek de achterliggende thema’s op het nieuwe album op enige manier beïnvloed?
Het gelijknamige nummer is geïnspireerd door de film die door de bekende cineast Fassbinder in de jaren ’70 is gemaakt. Die film is wel gebaseerd op dat boek. De sfeer die door Fassbinder is neergezet en het deprimerende verhaal van een man die erachter komt dat hij slecht een onderdeel is van een computerprogramma in een simulatie fascineert me nog steeds. De centrale vraag op het nieuwe album is in welke ons eigen leven verschilt die van de hoofdpersoon van de film. Ons leven wordt namelijk beheerst door sociale media en kapitalisme. Hoe vrij zijn we eigenlijk? Leven we eigenlijk niet in een soort van simulatie waaruit we niet kunnen ontsnappen? We leven in een wereld die beheerst wordt door oligarchen, hebzucht, multinationals en afgunst.
Tegen welke zaken liepen jullie aan tijdens het schrijven en opnemen van het nieuwe album?
We hadden al wat materiaal op de plank liggen voordat Covid losbarstte. De rest van het album is na Covid geschreven. Daarom klinkt Simulacron aanmerkelijk anders dan zijn voorgangers. Ons eigen leven was eigenlijk de grootste obstakel waarom het lang duurde voordat we genoeg materiaal hadden. Aan de andere kant kreeg het bestaande materiaal langer de tijd om te rijpen. Hierdoor konden we bijvoorbeeld live al het een en ander laten horen om erachter te komen welke gedeelten werkten en welke gedeelten nog enige aandacht behoefden. Het album is opgenomen in het altijd knusse Tonmeisterei in Oldenburg. Dit was de vierde keer voor ons. De samenwerking met Role en Alex, de producers van het nieuwe album, verliep zeer gesmeerd. Het was ook de eerste keer dat we nog nummers werkten in de studio. Het ging goed, maar ik hou daar niet van. Ik ben nogal een perfectionist en ik wil alles op voorhand klaar hebben. Helaas hadden we niet het opnamebudget van een AC/DC, dus echt veel tijd om uitgebreid te experimenteren was er helaas niet bij. Alles moest in korte tijd op tape worden vastgelegd.
Het artwork van Simulacron is behoorlijk spectaculair. Wie heeft het gemaakt?
Tof dat je het artwork kunt waarderen! Deze keer is het ook weer gemaakt door Alexander von Wiedling uit Hamburg. Hij is een bijzonder veelzijdig schrijver, muzikant en grafisch ontwerper. Hij heeft het artwork voor onze twee vorige platen gedaan, dus we dachten dat het tijd was om iemand anders te benaderen. Aan de andere kant wilden we niet het stereotype doom/post-metal artwork hebben, dus we gingen weer met Alexander in zee. Na ons eerste gesprek liepen we met het eerste ontwerp van, wat uiteindelijk de albumcover zou worden, naar buiten. Kortgezegd symboliseert de albumcover de rebellie van de hoofdpersoon tegen de virtuele wereld van Simulacron.
De band is gevestigd in Hamburg, een van de grootste steden van Duitsland. Op welke manier is de culturele veelzijdigheid van de stad een bron van inspiratie?
Die culturele veelzijdigheid is niet direct een inspiratiebron, maar ongemerkt beïnvloedt die veelzijdigheid ons leven en hoe we naar de wereld om ons heen kijken. Als we in Berlijn gevestigd zouden zijn als band hadden we waarschijnlijk meer kansen gehad. Aan de andere kant komen we in Hamburg met veel soorten cultuur in contact. En nog belangrijker voor ons, we kunnen alles doen en laten met onze muziek. Die vorm van vrijheid is cruciaal voor ons.
Misschien een vreemde vraag, maar waarom hebben jullie voor een Russische bandnaam gekozen? Wat is het verhaal daarachter?
In de jaren ’90 studeerde ik een half jaar aan de Technische Universiteit van Sint Petersburg. Daar leerde ik een aantal mensen kennen. Later heb ik ook veel in Rusland rondgereisd. Ik leerde vrij behoorlijk Russisch spreken en ik vond Rusland, de cultuur en allesoverheersende melancholie fascinerend. Toen we met de band begonnen, zochten we een naam. Ik stelde Shakhtyor als naam – de mijnwerker die hard in duistere tunnels onder de grond werkt – voor. Een zeer toepasselijke naam voor de muziek die we maken.
Over muziek gesproken, vinyl is erg populair tegenwoordig, zeker bij de jongere generatie. Wat zijn jouw gedachten hierover?
Nils en ik hebben allebei een vinylcollectie. Die van mij bestaat voornamelijk uit LP’s die ik in de tachtiger en negentiger jaren heb verzameld. Nils koopt veel meer nieuwe platen. Ik vind het geweldig om een LP in mijn handen te hebben en het artwork te bestuderen, terwijl ik naar de muziek luister. Helaas kan ik de tijd niet vinden om rustig thuis naar een plaat te luisteren. Daarom koop ik veel muziek van Bandcamp en luister ik daar tijdens het forenzen. De LP’s die ik tijdens concerten koop, blijven voornamelijk onaangeroerd. Ik ben blij dat steeds meer mensen het harde werk van artiesten en bands kunnen waarderen en liever een specifieke LP kopen, dan 10 euro in de maand aan Spotify uitgeven. Spotify jaagt de devaluatie van muziek als kunstvorm aan.
Ten slotte, welke bands kan je de lezers van Rockportaal aanbevelen?
A Ghost In Rags uit Freiburg is een fenomenale postrock/metal-gezelschap. UR uit Dresden is zeer de moeite waard en natuurlijk Ryr uit Berlijn. Iedereen die postrock en postmetal hoog heeft zitten, kent die band natuurlijk al!