In 2001 bracht progmetalband Zero Hour het fantastische Towers Of Avarice uit. De toekomst zag er rooskleurig uit voor de band van de gebroeders Jasun en Troy Tipton. Helaas liep Troy in 2008 een ernstige sportblessure op, waardoor hij niet meer kan bassen. Dit betekende het einde voor Zero Hour. In de jaren erna kwam de band weer bij elkaar. In een nieuwe bezetting werd in 2022 Agenda 21 uitgebracht. Het nieuwste teken van leven is No Man’s Land, een briljante EP. Reden genoeg om eens spreekwoordelijk koffie te drinken met gitarist en hoofdcomponist Jasun Tipton…
Dag Jasun, bedankt voor dit interview. Voordat we dieper ingaan op de nieuwe EP, kan je vertellen wat er sinds het uitbrengen van Agenda 21 in 2022 is gebeurd met Zero Hour? En hoe gaat met je broer Troy, de voormalige bassist van Zero Hour?
Graag gedaan! Sinds het uitbrengen van Agenda 21 heb ik vooral veel muziek geschreven. De nummers Code Of Violence en No Man’s Land heb ik eigenlijk al voor het uitbrengen van ons laatste studioalbum geschreven. Zero Hour heeft op een aantal festivals in de VS en Europa gespeeld en dat was het eigenlijk. Met mijn broer Troy gaat het prima. Hij is gelukkig getrouwd en hij heeft drie geweldige kinderen. Vanwege zijn toenmalige blessure kan hij geen basgitaar meer spelen, maar hij houdt nog steeds veel van muziek en hij heeft een fenomenale LP-collectie.
Op de nieuwe EP, genaamd No Man’s Land, laat Zero Hour horen dat jullie het spelen van gerafineerde en complexe progmetal niet zijn verleerd. Ben je zelf tevreden over het resultaat?
Towers Of Avarice uit 2001 zal voor altijd worden gezien als ons beste album, maar persoonlijk vind ik dat No Man’s Land behoorlijk in de buurt komt qua kwaliteit. Dit is onze sterkste muzikale uiting sinds tijden. Ik luister dan ook met veel genoegen naar onze nieuwe EP.
Kan je wat meer vertellen over het schrijf- en opnameproces van No Man’s Land?
Als ik muziek schrijf, neem ik die ideeën meteen op. Die ideeën stuur ik met een clicktrack op naar de andere bandleden. Sinds Agenda 21 weet ik dat Roel (drummer) en Andreas (bassist) muzikaal bijna alles aankunnen. Ik kan hen de meest bizarre ideeën sturen en ze leveren. Hun muzikale bijdragen aan No Man’s Land zorgden dat het resultaat beter was dan ik had durven dromen. Onze zanger Erik is nog steeds uitstekend bij stem en ik durf zelfs te stellen dat hij beter zingt dan ooit. Misschien is No Man’s Land onze beste release tot nu toe!
De voorkant van No Man’s Land is fenomenaal. Wie heeft het gemaakt?
Wayne Jaynor is verantwoordelijk voor de voorkant en hij heeft fantastisch werk afgeleverd. Ik heb al veel goede reacties op gekregen. Naar mijn idee hoort een flitsende EP ook een flitsende voorkant te hebben. Wayne is verantwoordelijk voor live visualisaties van Creed, Dream Theater en vele anderen. Hij is zeer getalenteerd en hij is een goede vriend van mij. Ik speel samen met hem in een band en hij kan ook erg goed gitaarspelen. Kortom, hij is een man met vele talenten.
Het keyboardwerk van Jeremy Villucci is van de attracties op No Man’s Land. Hoe is hij betrokken geraakt bij No Man’s Land?
Jeremy is fantastisch! Hij heeft ook op mijn soloplaat gespeeld en hij speelt samen met een maatje van mij samen in een band. Aanvankelijk wilden we geen keyboards op de nieuwe EP, maar nadat alle instrumenten waren opgenomen, begon het bij mij te dagen dat keyboards een hoop extra texturen en sfeer zou toevoegen. Roel was het met mij eens en zo is Jeremy in beeld gekomen. Zijn partijen zijn de spreekwoordelijke kers op de taart.
Zero Hour is echt een internationale band met leden in Nederland, Zweden en de Verenigde Staten. Wat zijn de voor-en nadelen hiervan?
Het voordeel is dat we zowel in Europa en als in de Verenigde Staten elkaar kunnen ontmoeten. Het voelt iedere keer als een hernieuwde kennismaking. Het zijn fantastische muzikanten, dus deze manier van werken is voor ons geen probleem. Het nadeel is wel dat we niet fatsoenlijk kunnen oefenen voor een show of toer.
No Man’s Land is in eigen beheer uitgebracht. Zijn jullie al in gesprek met een label in gesprek voor toekomstige releases?
Het is nog te vroeg om daar iets definitiefs over te kunnen zeggen. Voor de promotie van een nieuw album is een label nog steeds van toegevoegde waarde en het opent deuren die voor veel bands gesloten blijven. Het voordeel van muziek in eigen beheer uitbrengen, is het uitblijven van onenigheden en verschillen van inzicht.
Kunstmatige intelligentie is met een behoorlijke opmars bezig in de muziekindustrie. Hoe staat jij als muzikant hier tegenover?
Ik ben geen fan en zal dat nooit worden ook.
Wat hebben jullie aan tourplannen?
We zouden graag een Europese tour willen doen en we hebben wat aanbiedingen van festivals gehad. Het is afwachten of dit ook iets concreets gaat opleveren.
Ten slotte, wat heb je eventueel nog aan plannen voor de toekomst met Zero Hour en eventuele andere projecten?
Met Zero Hour hebben we nog zeventig minuten aan muziek waar we nog iets mee moeten. Sommige stukken hebben al wat vocalen en baswerk. Voor de rest zit ik nog met mijn maatjes Sean Flanegan (drums) en Wayne Joyner (gitaar) in een band, genaamd The Vendetta Ride, waar ik nog grootse plannen mee heb. Met Davide hebben we een geweldige zanger in onze gelederen. Volgend jaar komt een nieuwe plaat van onze band uit. Voor het overige schrijf ik romantische gitaarmuziek, geïnspireerd door mijn fantastische vrouw. Over niet al te lange tijd komen daar ook muziek en videoclips van uit. Daarnaast geef ik ook nog gitaarlessen. Kortom, ik hoef me niet te vervelen!