Als recensent kom je vaak in aanraking met onbekende muzikale pareltjes. Een van die pareltjes is het album Drac van Crescendium. Reden genoeg om contact te zoeken met de getalenteerde en veelzijdige Elena Cor Tauri, de drijvende kracht achter deze formatie. We spraken over muzikale invloeden, het wel en wee rond het nieuwe album, de onderliggende feministische boodschap van haar muziek en de positie van vrouwen in extreme metal.
Dag Elena, bedankt voor dit interview. Drac, het nieuwe album van Crescendium, komt binnenkort uit. Kijk je uit naar dat moment?
Zeker, Drac is een behoorlijke ongewone metalplaat, dus ik ben benieuwd hoe mensen zullen reageren.
Drac is een sterke plaat met de nodige muzikale knipogen naar Hypocrisy, Cradle Of Filfth en Morbid Angel. Wat zijn jouw gedachten hierover?
Dat zijn uitstekende bands om mee vergeleken te worden! We worden ook vergeleken met Death en Hate. Zelf ben ik van jongs af aan een grote fan van Children Of Bodom, Behemoth en Opeth. Het is zeker niet onze intentie om bands te kopiëren, maar bepaalde invloeden komen onbewust terug in onze muziek.
Je vocalen zijn op Drac behoorlijk gevarieerd, variërend tussen gefluister tot grunts. Hoe heb je zo’n gevarieerde set verschillende stijlen opgebouwd?
Ik ben opgegroeid met Alexi Laiho (Children Of Bodom) en hij is mijn muzikale held. Floor Jansen (Nightwish) vind ik ook helemaal geweldig. Maar ik heb mijn eigen zangstijl die ik gebruik om de emoties en de boodschap van mijn muziek uit te dragen.
Drac of draak in het Nederlands heeft veel verschillende betekenissen in vele culturen. Wat betekent het woord voor jou en jouw muziek?
Crescendium zelf is een drakennaam en daarom is deze naam de mascot van ons project. Ook in het artwork van het album komt de draak in meerdere vormen terug. Het past bij onze muziek, omdat een draak een wijs en mystiek doch ongrijpbaar wezen is. In dat licht gaat Drac over oude magie in deze wereld en mensen die deze magie de nek willen omdraaien.
Tegen welke dingen liep je aan tijdens de opnamesessies voor Drac?
Op de eerste plaats is het lastig voor een underground band om je muziek bij de juiste kanalen te krijgen, zodat de doelgroep de muziek hoort. Het aanbod aan online muziek is immens. Daarnaast is het lastig om met muziek bezig te zijn als je andere dingen en projecten hebt om geld te verdienen. Dit is ook de reden waarom we drie jaar bezig zijn geweest met dit album, naast een hoop uitdagingen in ons privéleven. Met onze muziek willen we de verwoesting en transformatie uit het conceptverhaal tot leven brengen via een mix van old-school en new-school blackmetal met symfonische elementen. Nikke, de drummer en producer van Crenscendium, woont in Finland. Zelf woon en werk ik vanuit Duitsland. Dat maakt het schrijven en opnemen van muziek logistiek best lastig.
Als musicologe en zangdocente heb je een stevige achtergrond in muziek. In welke manier is die kennis van invloed geweest voor Drac?
Ik heb inderdaad veel theoretische kennis over bepaalde muziekconcepten, maar als op Crescendium aankomt, componeer ik liever vanuit emotie en gevoel. Een gezonde balans tussen theorie en gevoel levert de beste muziek op. Ik hou juist van artiesten die een bepaalde boodschap willen uitdragen en dat doen ten koste van muziektheorie. Ik wil juist kleine imperfecties horen in muziek, want dat versterkt het menselijke element. In vergelijking met ons debuutalbum Within zing ik veel gevarieerder op Drac. Het is leuk om met als het ware met als artiest met de muziek mee te groeien en te ontwikkelen.
Drac heeft een sterke feministische ondertoon qua teksten en thematiek. Kan je hier wat verder over uitweiden?
Over dit onderwerp valt zoveel te vertellen! Ik ben van mening dat vrouwen eeuwenlang worden onderdrukt door de maatschappij, religie en politiek. Hier moet verandering in komen! Vrouwen worden op zoveel manieren anders gezien en behandeld in vergelijking met mannen. In het concept achter Drac durf ik te stellen dat de onderdrukking van vrouwen teruggaat naar de heksenvervolgingen in de 15e eeuw en dat bepaalde elementen zelfs tot op de dag van vandaag doorwerken. Ik vind het belangrijk om me uit te spreken voor vrouwenrechten en gelijkwaardige behandeling, zeker in deze tijden van online misleiding en leugens. Vrouwenrechten staan wereldwijd weer onder druk. Het nummer Ravish My Flesh, Soil my Name gaat over dat vrouwen geobjectiveerd worden en vervolgens als vuil worden behandeld. Ik heb dit vaak genoeg meegemaakt in de muziekindustrie en ik ben bepaald niet de enige vrouw met deze ervaringen. Er is veel verborgen leed op dit vlak.
Tot enkele jaren geleden was het aandeel van vrouwen in extreme metal relatief gering. Dit is gelukkig veranderd. Wat zijn jouw ervaringen?
Toevallig heb ik een scriptie over dit onderwerp geschreven. Door de bank genomen worden vrouwen eerst op hun uiterlijk beoordeeld, terwijl mannen op hun kunst en kunde worden beoordeeld. Toen ik net begon als muzikante, ben ik vaak genoeg als een soort voetveeg behandeld. Gelukkig wordt het tegenwoordig steeds normaler dat vrouwen als volwaardige muzikanten worden gezien in extreme metal. Ik ken vrouwen die deze ervaringen niet hebben, maar er valt nog een wereld te winnen. Het gebeurt tegenwoordig nog steeds te vaak dat vrouwelijke artiesten worden lastiggevallen en niet voor vol worden aangezien. Ik verlang naar een wereld waarin mensen op een gezonde manier communiceren over grenzen en dat deze ook worden gerespecteerd.
Ik kan dat alleen beamen. Zoals eerder gezegd ben je ook een zangdocente. Welke tips kan je geven om als vocalist je stem goed te houden tijdens lange tours?
Als docente/coach kan ik niet genoeg onderstrepen dat een goede voorbereiding cruciaal is. Zorg ervoor dat je goed voorbereid bent, warm je stem goed op als je daar de kans voor krijgt en neem zangles bij een goede coach. Voor de rest drink en rook niet teveel en neem op tijd je rust. Genoeg slaap is van vitaal belang, zeker als je lang toert. Het is niet het meest opwindende advies dat ik geven kan, maar op deze manier houdt je stem wel het langste vol onder uitdagende omstandigheden.
Naast muzikante en zangdocente, ben je ook een stemactrice. Dat lijkt me een druk en vol leven. Hoe hou je zoiets vol?
Het is zeker uitdagend, maar ik kan niet stilzitten. Ik ben continue bezig met werk en verschillende muziekprojecten. Tussen al die dingen door probeer ik ook nog iets van een sociaal leven te hebben en voor mijn katten te zorgen, haha. Zoiets is alleen vol te houden met een strakke planning. Toch ligt mijn hart bij optredens en het schrijven van muziek. Dit is altijd mijn droom geweest en dat is mijn doel in het leven.
Welke toerplannen heb je om Drac te promoten?
Dit jaar spelen we nog een aantal shows in Duitsland en de releaseparty voor Drac in Hannover staat nog op de agenda. De laatste jaren hebben we door gans Europa gespeeld en dat vond ik geweldig. Hopelijk gaan we dat vaker doen. Aan meer shows wordt dus gewerkt!
Ten slotte, heb je nog wat muzikale aanbevelingen voor onze lezers?
Als je mystieke muziek houdt, kan ik Myrkur, Eivør en Samane aanbevelen. Als het technische werk meer je ding is, luister dan vooral naar Status Abnormis uit Finland.