Het derde album in de ‘vergeten’ albums is het album Genesis vol. 666 van het Finse Northern Genocide. De band bestaat als sinds 2010 toen gitarist Pyry en programmeur Rainer elkaar ontmoeten. Beiden hadden al een staat van dienst in het metalgenre maar ze misten toch wat. Datgene bleek een elektronisch element te zijn. Al gauw begonnen ze samen met het opnemen van een demo. In 2013 vonden ze het wel tijd om de band wat uit te breiden zodat er ook live opgetreden kon worden en wisten drummer Markku en bassist Toni te stricken terwijl zanger Tommi voor de zang zou zorgen. Een nieuwe demo was klaar eind 2014. Na het uitbrengen van hun eerste EP Planet Asylum in 2015 was het toch tijd voor een heus album en Genesis vol. 666 werd in augustus door Inverse Records uitgebracht. In elf composities neemt Northern Genocide je mee in een mix van agressieve heavy metal met elektronische elementen die het geheel een meer luchtig karakter meegeven. Maar die elektronische elementen, waar veel composities mee starten, worden aangevuld met diverse metalaccenten.

Soms neigt de band naar Children Of Bodom in bijvoorbeeld Genesis vol. 666 zelf. Een compositie waarbij het drumwerk van Markku Tuuri die constant de vaart erin houdt. Het refrein is daarnaast in een sterke melodie neergezet en klinkt zelfs vrij toegankelijk. Northern Genocide heeft zichzelf geen grenzen opgelegd. In het uitstekende Black Widow mixen ze de keyboards met het geluid van een zangeres dat in sterk contrast staat met de grunts en het deathmetalritme dat aan de basis ligt van de compositie. Daarbij is het riffgeluid van Pyry mooi ingebed in het geheel.

Van een industriële beat in Annihilation Of The World Of Spirits naar meer deathmetal in The Siren wordt er alle kanten opgesprongen zonder dat de eenheid in het geluid van de band wordt verloren. Er is altijd dat kenmerkende geluid van Northern Genocide dat ondertussen vertrouwd klinkt.

Gezien de tijd van het jaar mag SINTropolis niet ontbreken. Luchtig van start gaande evolueert het langzaam in een zware stroperige compositie waarin het contrast tussen zware riffpartijen en een log ritme en engelenzang lijkt te worden uitvergroot. Denk hierbij maar aan een zware versie van Eluveitie. Opvallend is de laatste compositie Ikiruoste die geheel in de Finse taal is vertolkd. Het is meer uptempo en ook hier wordt er geschurkt aan de paganmetal waarin het keyboardgeluid zoals zo vaak op het album een prettige ondersteuning biedt.

Genesis vol. 666 is gewoon een lekker album met elf puike composities die liefhebbers van Eluveitie maar ook van Children Of Bodom wel zouden kunnen waarderen.