Prime Creation is in 2015 opgericht door gitarist Robin Arnell en drummer Kim Arnell, nadat de band Morifade stopte te bestaan. Met Mathias Kamijo (gitaar), Henrik Weimedal (basgitaar) en Esa Englund (zang) kreeg de powermetal/heavymetal een nieuwe band dat zich voor mij met de album Tears Of Rage (2019) en Tell Freedom I Said Hello (2023) openbaarde. In de tussentijd had Mathias de band reeds verlaten en was Rami Tainamo (gitaar) in de plaats gekomen.
Sindsdien is Prime Creation een graag geziene gast op de diverse podia en festivals en met Souls Of The Fallen breiden ze hun discografie mooi uit. Acht composities heeft de band nodig om je te overtuigen. Dat start met Galactic Rebirth dat getooid is met een fraaie riff en een aantrekkelijk geluid. Het is powermetal met wat key-accenten en die zijn goed geplaatst. Wat meteen opvalt is hoe de compositie opgebouwd is. Vanuit een strak riffend couplet wordt er gewerkt naar een aansprekend melodieus refrein. Ik moet zeggen dat ik het stemgeluid van Esa in de coupletten nog niet heel sterk vindt. Dat komt terug in Ghosts. In deze compositie zou het me niets verbazen wanneer Mr. Lordi een duit in het zakje heeft gedaan. Wat leuk is in Ghosts is het verschil in couplet en refrein. Ergens zijn ze compleet anders, maar vullen elkaar wel mooi aan. Het ligt allemaal gemakkelijk in het gehoor en er is ruimte voor een lekkere gitaarsolo ingebed in de basis die riffend sterk wordt neergezet.
Prime Creation heeft daar zeker oor voor. Wanneer het over groovy riffs gaat, moet je namelijk zeker luisteren naar Prime Creation waarin na drie minuten een groove naar voren wordt geschoven die veel en veel te kort duurt. Prime Creation is trouwens niet alleen hierom een bijzondere compositie. Het is niet een onvervalste ballad maar heeft wel een sterk gevoelskarakter. Het start al met een stukje akoestisch gitaarspel bij het intro. Daarbij is er goed geluisterd naar Empire van Queensrÿche want dat lijkt ergens ook voorbij te komen.
Een andere groove is verderop nog te vinden in Legends Never Die. Een compositie in de beste traditie van aantrekkelijke powermetal met ergens een leuk stukje onregelmatig ritme dat me treft. De kracht van Prime Creation ligt hier. De band maakt aantrekkelijke en toegankelijke powermetal met hier en daar een groovend uitstapje, maar altijd op een manier die je meeneemt. Ze weten daarin steeds het evenwicht te vinden tussen kracht en melodie zoals in Souls Of The Fallen. Soms wat rustiger zoals in Prime Creation, maar soms gaat de handrem er ook weer af zoals in Lost Legacy. Het ritme hier is opzwepend en zet daarbij een sterk fundament voor de rest van de compositie. Ook de afsluiter Ashes Of Trust is zo’n compositie met een sterke ritmische basis en mooie riffs.
Het album mag dan bij elkaar slechts 36 minuten duren, maar ik ben zeker weer onder de indruk van dit album. Dan mag het stemgeluid van Esa voor mij in de eerste twee composities minder uit de verf komen. Verderop het album klinkt hij als een klok en laat de band horen dat zij uitermate goed in staat zijn om powermetal te maken met een aantrekkelijk karakter.