Hele diepe buiging voor deze uitstekende plaat van Rotersand. Het swingt de pan uit. Dit weet de band te koppelen aan diepzinnige teksten. De basis daarvan wordt vooral gelegd door de huidige staat van de wereld. Polarisatie, vervreemding en daardoor veel onzekerheid. Wanneer je hier tegen gaat strijden loop je het risico dat je onderdeel wordt van hetzelfde mechanisme en daarmee deel uitmaakt van hetzelfde probleem. Tekstueel met recht een stevige doordenker. Opvallend genoeg is Don’t Become the Thing You Hated muzikaal gezien absoluut geen duistere of trieste plaat. Slechts bij de rustigere nummers komt de melancholie naar betere tijden voorbij. Zoals op de poppy semi-ballad I Will Find You en de heel erg mooie ballad All Tomorrows die ons de rest van de plaat inzuigt. Het zegt alles over de zelfverzekerdheid van Rotersand dat ze met dit nummer de plaat openen. Electro/ synthpop nummers als Higher Ground, Don’t Stop Believing en Heaven laten horen dat de band haar eigen roots niet vergeten is. Sexiness of Slow is een overgang naar misschien wel het meest overtuigende deel van Don’t Become the Thing You Hated. Vol met dwingende beats en aanstekelijke ritmes. Toch zitten ook deze nummers uitstekend in elkaar waardoor het niet bepaald rechttoe rechtaan is. Rotersand trekt alle registers open en dan is er geen houden meer aan. Probeer maar eens stil te zitten op nummers als Private Firmament (I Fell For You), Devils (Hell Deep Down) en Click Scroll Tap Believe. Het duo heeft al eerder op dit album laten horen wat er te verwachten valt, want ook Father Ocean en Watch Me zorgen ervoor dat de dansvloer ’the place to be’ is. Het teruggrijpen op hun melodieuze kant met een nieuwe versie van Forgotten Daydreams ((They Live at Night Mix) zorgt voor een passend einde van deze plaat (hoewel de promo ook nog Train toevoegt). Met Don’t Become the Thing You Hated levert Rotersand een van hun beste, zo niet hun beste album af.