Storm Of Steel is een veelvoorkomende betiteling in het heavy metal idioom, en ditmaal de naam van een band uit Australië, die zich inderdaad ook in dit muzikale staatje bevindt. Een viermans-formatie met twee broers die een verleden in de thrash metal band Hellbringer (ook een aardig richtinggevende naam) hebben, die ditmaal het metal segment aanvullen met furieuze hardcore en punk elementen.

Een vijftal tracks staan er op deze EP. De verhalen over de verschrikkingen van oorlog worden al enigszins duidelijk bij het zien van de cover, maar wordt direct bij aanvang van de opener al kracht bijgezet door de geluidsfragmenten van vuurgevechten, direct gevolgd door de scherpe gitaarriff en de boze vocalen. Opener The Smoke Will Dance is kort en krachtig met heel passende drumfills en fel soleerwerk. Kletterende drums introduceren de in eerste instantie feedbackende gitaar, die daarna het gejaagde Creeping Barrage inzetten. De vertraging tegen het einde en de afronding met de fade-out verdienen niet de schoonheidsprijs wat mij betreft, maar ja, je kan niet alles hebben.
De titeltrack Storm Of Steel is ietwat minder up-tempo maar wel bijzonder mooi volgens de regels der (eighties metal) kunst; lekkere bas (aan)loop, pakkend als een stoomtrein doordenderen, een break met passende fills en zelfs de solo volgens het boekje. Na weer een geluidsfragment volgt At Dusk aanvangend met een hoofdrol voor de roffelende drums (met naar mijn smaak geen optimaal basdrum geluid), gevolgd door een niet bijster origineel, maar wel enorm lekkere scherpe gitaarriff die de basis vormt van een zeer pakkend vervolg. Ideaal voor de line-check is hekkensluiter Guns Fall Silent; een mooie rondgang over het drumstel, gevolgd door flodderige bas en daarna de accentuerende aanslagen van de gitaar. Instrumentaal doet het me vlagen aan iets als Quartz denken, waarbij die hardcore/punk vocalen vooral wanneer de zanglijn omlaag gaat, echt een opmerkelijke twist aan het geheel geven. De combinatie van traditionele metal met hardcore en punk elementen mag in dit geval weer als geslaagd beschouwd worden. Een fijn plaatje waarbij je naast enkele kleine kanttekeningen eigenlijk alleen maar kan opmerken dat de plaat veel te snel is afgelopen.