Swingende donkere electro. Overwegend zweverige zang waarbij ‘de kreun’, in welke vorm dan ook, nadrukkelijk aanwezig is. Juist die kreun werkt op een gegeven moment tegen SYZYGYX. Het duo weet namelijk heel goed wat aanstekelijke en dansbare muziek maken is. Swingende beats, een lekkere gelaagdheid in de muziek en een strakke productie zijn de basis achter Fading Bodies. De ode aan het lichaam wordt daarmee vrolijk en met volle teugen gebracht. Soms met een duistere ondertoon, zoals op het bevreemdende Immerse In Doom. Soms uiterst glad, met een darkwave invloed, die je eerder in de jaren tachtig verwachtte, zoals op Die Like A Rockstar. Het is een van de beste nummers op deze plaat. Helaas werkt de formule op een gegeven moment minder. Dat komt mede omdat de nummers bijna allemaal op dezelfde snelheid (BPM) voorbij denderen. Het onderscheid wordt daardoor lastig te maken. Bovendien heeft een nummer als Planet X niet meer de klasse die daarvoor te horen was. Het klinkt eenvoudiger en door de zang ook zeurderiger. De nummers op Fading Bodies zullen het uiteindelijk allemaal, los van elkaar, prima doen op de dansvloer. Als geheel wordt het uiteindelijk toch te eentonig. Dan is Fading Bodies met vijftien nummers net iets te lang.

SYZYGYX