Terwijl in het centrum van Den Bosch velen samendromden bij het Glazen Huis van 3FM kwamen op een andere plek in de Brabantse hoofdstad veel muziekliefhebbers samen om te komen genieten van een van de beste southern-rock-bands van ons land. Dave Vermeulen’s Voltage was naar de Willem Twee gekomen om tussen de vele kerstborrels door een geheel ander geluid ten gehore te komen brengen.
Bij aanvang was het dan ook gezellig druk in de Willem Twee en gezien het aantal tour- en bandshirts waren er heel wat fans aanwezig. Niet veel later betrad dan ook Dave Vermeulen samen met zijn band het podium om dat vervolgens bijna twee uur lang in vervoering te brengen. De live-reputatie van Voltage was de band al ver vooruitgesneld want voor aanvang werden er el verhalen uitgewisseld hoe geweldig deze band was en dat werd vanmiddag nogmaals onderstreept. De jaren ervaring hadden zich dan ook duidelijk uitbetaald, niet voor niets was Voltage dan ook ondertussen bijna vijftien jaar onderweg.
In Den Bosch liet de band horen wat voor muziek er in de loop der jaren allemaal was uitgebracht, maar de focus lag vooral op het heerlijke Fortunes & Willows-album, alweer het vijfde album van deze Brabantse band. De Southern Rock zou dan ook zegevieren deze middag, waarbij alle facetten aan bod zouden komen. Een rauwe energie zanger wiens stem perfect bij deze stijl zou passen alsmede ook schitterend gitaarspel, variërend van lap steel guitar tot gitaarwerk met de nodige slide. Aan verschillende gitaren was dan ook geen gebrek, de roadies hadden een drukke middag met het continu aangeven en inpluggen van de verschillende instrumenten. Die momenten greep Dave aan om een woordje tot het publiek te richten en zijn dankbaarheid te tonen, maar ook een serieuze boodschap te uiten. Zo pleitte hij voor meer support voor acts met eigen nummers en hoopte zo dat er meer ruimte zou komen voor nieuw talent. Was dit misschien een verstopte aanklacht tegen de vele tributebands die op dit moment op de vele podia te zien zijn?
Het leven van een artiest ging kennelijk ook niet geheel over rozen, want zo vroeg Dave al snel een applaus voor zijn drummer Edwin, die kennelijk met een gebroken enkel speelde en heel wat later nog strompelend te zien zou zijn. Van deze blessure was tijdens deze show gelukkig weinig te merken en net zoals zijn muzikale vrienden maakte hij er een geweldige show van waarbij menig song door het publiek werd meegezongen. Voltage beleefde dan ook een vrij gemakkelijke middag, er waren veel fans aanwezig en de oproep om allemaal nog twee stappen naar voren te doen werd dan ook graag opgevolgd. Het publiek in de Willem Twee hing aan de lippen van frontman Dave die ook nog eens bedacht dat het eens tijd werd dat ook Voltage een eindejaarsoptreden zou moeten hebben, was misschien deze zaal niet geschikt om het elk jaar te komen doen?
Zo zong men in Den Bosch graag mee op Rolling With The Punches en werd het nummer Little Miss Blue Eyes opgedragen aan een meisje wat vooraan bij het podium stond. Er waren overigens meer kinderen aanwezig en dat zou later blijken dat er kinderen van de bandleden bij zouden zijn. Deze zondagmiddag bleek dan ook het uitgelezen moment om kinderen mee naar je show te nemen. Samen werd er dan ook een mooi feest gevierd in de Willem Twee. Bij een feestje hoorde ook cadeautjes en zo vertelde Dave dat iedereen die vandaag iets kocht bij de merchandise ook nog eens een mok of een pak viltjes mee naar huis mocht nemen. En dat was nog niet alles, er was ook meteen de mogelijkheid om het nieuwe live-album van de band te scoren, die officieel nog niet uit was.
Het publiek in de Willem Twee mocht zich dan ook een echte geluksvogel noemen. Zo zag men een band in bloedvorm. Met het vertolken van Waiting For The Sundown werd al een beetje toegewerkt naar het einde. Voltage speelde met vuur en waar eerder tijdens deze show er allerlei verhalen werden verteld ging de show richting het einde in een hoger tempo. De praatjes waren gedaan, er werd puur en veel gespeeld. De band ging heerlijk los op dat mooie stemgeluid van Dave Vermeulen, maar ook zijn gitaarspel én de basgitaar van Kai deden een extra duit in het zakje. Met zijn allen waren zijn Voltage en het was dan ook een genot om naar te kijken, het was duidelijk te zien dat deze mannen er serieus veel zin in hadden. De blikken die werden uitgewisseld benadrukten dit nogmaals. De southern rock van Voltage was dan ook heer en meester in Den Bosch en nadat in het toegift het nieuwe nummer A Silver Lining had geklonken en afsluiter The Mill Blues was gespeeld was het helaas gedaan voor vandaag, maar niet voordat Dave nogmaals iedereen bedankte en aankondigde dat er volgend jaar nog meer nieuwe muziek aan zou komen. In deze vorm kan dan ook Voltage er nog jarenlang tegenaan!