Na een periode van zeven jaar komt deze Engelse symphonic metal band met haar langverwachte vierde album.

De vijfkoppige band onder leiding van zangeres Vicky Johnson werkte tijdens de lockdowns aan het nieuwe album. Naast Johnson bestaat de line-up uit toetsenist Steve Johnson, gitarist Benji Lynch, bassist Ian Heddle en drummer Steve Hauxwell. Daarnaast weet de band nog een aantal gasten aan zich te binden op dit album.

De teksten zijn wat donker, negatief. Social Fake gaat over een persoon die veranderd is, en niet ten goede. Manipulatief en achterbaks. Never Let Go gaat over tevergeefse pogingen om een liefdesavontuur te beëindigen. De eerst regel van Critical Mass begint met de woorden ‘vandaag was de slechtste dag uit mijn leven’. Kortom, niet heel opwekkend allemaal.

Muzikaal is het allemaal stevig en flink uptempo, melodieus en intrigerend. De band weet snelle stukken af te wisselen met intieme piano/zang partijen zoals bijvoorbeeld in Out Of Touch. Critical Mess bestaat eigenlijk uit drie nummers waarbij deel één een stuk tekst is dat wordt opgelezen vanuit het dagboek. Deel twee begint ingetogen met rustig toetsenspel en wat strijkers. Hierna gaat het volume omhoog, net als het tempo.

Blind Acceptance heeft nog wat bombastisch in zich en een stevige gitaar partij. Met Smiling Assassin en Exclusive Invitation sluit de band een sterk album af. Al met al nog geen veertig minuten, maar geen moment herhaalt de band zich. Tien uitstekende nummers die er voor zorgen dat het lange wachten niet voor niets is geweest.