Zelf noemen ze het hard-folk, maar echt hard gaat het niet op Bad Horses en echt folky kan je Bottle Next niet noemen. Situeer dit Franse duo eerder ergens op de kruising van The Jam, Royal Blood en Morphine. De link met The Jam dankt zanger/gitarist/saxofonist Pierre Rettien o.m. aan zijn Engels met een heel Brits accent, maar ook aan de nerveuze rock die hij samen met drummer Martin Ecuer brengt.

 

Voorts heeft Bad Horses heel wat invloeden uit de jaren ’80. Ook de vraag ‘Can robots dance’ uit Machines, gooit je meteen dertig jaar terug. Muzikaal is het een beetje Talking Heads en een heel wat rockende funky ritmes van Level 42.

 

Sommige tracks zijn wat zwaar beladen met tekst, maar meestal blijken die lyrics wel heerlijk leuk-mysterieus. Eén track, titeltrack Bad Horses, heeft muzikaal openlijke metal-aspiraties. Daar hadden we er graag wat meer van gezien. Misschien komt dat nog op een volgend album.

 

Voor liefhebbers van jaren ’80-rock zijn deze Bad Horses van Bottle Next alvast gesneden koek.