Neen, dit album gaat (helaas) niet over eenhoorns, glitterbaarden en regenbogen, maar wel over body horror, mentale aftakeling en schimmige individuen. Om maar te zeggen dat Sisters of Suffocation staat voor brutale deathmetal. Ook al bestaat de band uit vier jongedames uit Eindhoven.

 

Els, Simone, Amber en Puck delen een voorliefde voor extreme metal, roze en nog meer metal. Na een EP in eigen beheer (Brutal Queen) brengen ze hun debuutalbum Anthology Of Curiosities uit. Ze dragen het album op aan de onlangs overleden Danny Van Drongelen, beter bekend als Bidi. Hij was één van de eersten die geloofde in de kansen van deze Sisters en werd hun manager en booker. Hij zorgde mee voor hun eerste successen in Nederland, België en Duitsland.

 

Het album zou eerst uitgebracht worden door Hammerheart Records maar in onderling overleg werd die overeenkomst geannuleerd. Nadat ze op Lowlands in drie dagen tijd negen shows speelden als huisband van Helga’s House Of Pain werden de zusjes getekend voor Suburban Records. De opnames werden in goede banen geleid door Martin Furia, een Argentijn die vroeger bij Jesus Martyr zat en nu bij het Antwerpse Bark zit. Hij zat ook al achter de knoppen bij Altar, Bliksem en Vanderbuyst.

 

Deze Sisters brengen hun deathmetal hondsbrutaal. Zangeres Els heeft een ijzingwekkende scream, een leuke cleane vocal en een heel diepe grunt waar ze naar believen uit kiest. Denk bij die grunt aan Angela Gossow (Arch Enemy) of Britta Gortz (Cripper). Gitariste Simone heeft een voorliefde voor heel technische en snelle partijen, eerder dan wat melodie te gaan zoeken. Al vind je op Anthology Of Curiosities al meer variatie en melodie dan op Brutal Queen. Drummer Amber houdt het tempo ongenadig hoog. Bassiste Puck legt telkens een mooie basis en zorgt dat het geluid wat extra volume krijgt.

 

Muzikaal moet je denken in de richting van Obituary ten tijde van Cause of Death. Ook Bloodbath, Autopsy, Gorefest en Cannibal Corpse zijn een paar referenties die in de juiste richting gaan. Maar de dames doen in de eerste plaats hun eigen ding. De beste nummers zijn het  meeslepende I Swear, het melodieuze Psycho Surgery en het nerveuze Limb From Limb.