Hoeveel bands kun je op een avond programmeren zonder dat het een festival is. Dynamo verkent dat vanavond eens met een dikke package metal van all over the world.

Uit Tokio komt Survive. Ik had er nooit van gehoord en waarschijnlijk de meeste bezoekers niet. Wat een verrassing dan ook hoe lekker hun mix van heavy metal, thrash en een heel klein vleugje death dan ook klinkt. Daarnaast weten de heren ook hoe ze een mooi showtje moeten maken met lekker veel guitar hero poses. Het is nog vrij leeg in de zaal, maar de band mag al niet klagen over de publieksparticipatie.

De sound van het Canadese Aeternam is veel theatraler en heeft ook meer melodie. Ze maken gebruik van koortjes en keyboards die helaas niet live te zien zijn. Zeker wel completeren ze het symfonische aspect van deze bands, zoals ook de soms oosterse invloeden op de riffs. De zang is meestal clean maar voor de broodnodige variatie komt er af en toe een grunt voorbij.

De Braziliaanse thrash band Nervosa bestaat louter uit vrouwen. En zoals die geweldige bands Raven en Motörhead begrijpt deze band dat een gitaar, een bas en drums genoeg zijn om te knallen. Jawel, het is een metal trio. En zoals Motörhead kent deze band een bassende vocalist. Prachtig om te zien hoe Fernanda zich over het podium beweegt met haar basgitaar, hoe haar blik energie uitstraalt en hoe ze klinkt als een vrouwelijk Tom Araya. Gitariste Prika kijkt een stuk serieuzer op het podium maar wat weet ze die snaren te bewerken. En dan Luana op de drums… Zelden een drummer zoveel plezier zien uitstralen. De dames blazen de zaal, die intussen een stuk voller is, werkelijk omver met hun muziek en hun charmes. Favoriete nummers zoals Arrogance en Intolerance Means War komen voorbij en als waardige afsluiter thrash en moshpit anthem Into Moshpit.

De Belgische heren van Evil Invaders klinken niet alleen als een ouderwetse heavy metal band, ze zien er ook zo uit. Mouwloze vestjes, kogelriemen, lange wapperende haren, microfoonstandaarden die versierd zijn met kettingen en messen… De drukke zaal geniet er wel van. Het klinkt niet verkeerd, de nummers volgen in hoog tempo elkaar op. Niet veel mis mee, maar toch weten ze me niet echt te raken.

Suffocation uit New York stonden pas geleden nog in 013 en in de zomer ook nog op Dynamo. Misschien is dat de reden dat het opvallend leeg is bij deze band, toch zeker een grootheid in het death metal genre. Brulboei  Ricky Myers heeft een geweldige stem voor dit genre en de riffs zitten gewoon puik in elkaar. Genieten geblazen voor de death metal fan.

Je zou na al dat mooie gitaargeweld bijna vergeten dat Venom Inc de headliner is. Na zoveel verschillende landen zijn deze heren uit de U.K. aan de beurt. Een offshoot van Venom zonder de populaire vocalist Cronos, maar grotendeels dezelfde sound. Venom waren de grondleggers van zowel black metal als speed metal en dat laat deze band dan ook weer eens horen. Intussen is de zaal weer volgelopen en de set mag zeker energiek worden genoemd. Nummers als Ave Satanus en Countess Bathory ontbreken niet op de strakke setlist. Wat wel ontbreekt is de vaste drummer, Abaddon is thuis aan het wachten tot zijn vrouw bevalt maar de andere vaste leden maken zijn afwezigheid zeker goed.

Wat een mooie avond om te zien en te horen hoeveel geweldige metal bands er over de hele wereld te vinden zijn. Hulde aan Dynamo dat ze hun gastheer waren en hulde aan de bands die dit mogelijk hebben gemaakt. Door dergelijke avonden zal metal nooit sterven.

Foto’s Marc Koetse