Het concept van een reeks albums dat samen een ijzersterke trilogie vormt, is al eens eerder gedaan door de psychedelische grootmeesters Gong. In de jaren zeventig verscheen de ambitieuze Radio Gnome Trilogy, waarna oprichter Daevid Allen de band verliet. Gedurende deze periode bracht Allen een reeks experimentele solo albums uit, die het herkenbare Gong geluid voortzette, en ging Gong, onder leiding van Pierre Moerlen, de jazz richting in. Uiteindelijk werd Allen weer onderdeel van de band en werd hij tot zijn dood in 2015 bijgestaan door een vijftal muzikanten die hij zijn zegen gaf om de band voort te zetten.
Onder leiding van Kavus Torabi, heeft de band zich ontwikkeld naar een hedendaags geluid, dat zowel de voorafgaande bezettingen respecteert en tegelijkertijd ruimte biedt voor eigen interpretatie en vernieuwing. Het resultaat is een moderne Gong trilogie, waarvan Bright Spirit het laatste puzzelstuk is. De trilogie begon in 2019 met The Universe Also Collapses, een ambitieus album, met het kant vullende meesterwerk Forever Reocurring als album opener. In 2023 besloot de band een richting in te gaan die wat toegankelijker was voor de nieuwe luisteraar. Gitaar arrangementen speelden een grotere rol, resulterend in een ‘’rock sound’’, en de focus leek vaak meer op het tekstueel vertellen van verhalen, dan instrumentalen te liggen. Dat neemt niet weg dat ook Unending Ascending een goede, vernieuwende stap voor de band was.
Dat dit het meest spirituele en diverse album van de huidige bezetting is, maakt opener Dream of Mine al snel duidelijk. Elementen die iets weg hebben van jazz met oosterse invloeden, vormen de fundering van deze muzikale droom, waarin het unieke spel van saxofonist Ian East een belangrijke rol speelt. Aangevuld met de dromerige vocalen van Torabi en een ritme waar je u tegen zet, vormen een uitnodigend begin, doch afwijkend van de eerder uitgebrachte singles Stars in Heaven en The Wonderment. Eerder benoemde onderdelen van de trilogie komen samen, tegelijkertijd gaat de band een geheel nieuwe richting in. Deze eclectische mix van muzikale stijlen blijft verbazen en boeien. Zo is Fragrance of Paradise het eerste, door Kavus Torabi geschreven, liefdeslied en wordt dit thema vrij geïnterpreteerd met ietwat abstracte teksten en experimentele instrumentatie.
Waar de huidige line-up van Gong in uitblinkt, is de cohesie waarmee deze muzikanten op elkaar zijn ingespeeld. Invloeden uit verschillende hoeken voorkomen dat de creatieve bron opdroogt. Zo dacht ik gelijkenissen met Primus te bespeuren tijdens het luisteren naar Mantivule, waarbij de interessante maatwisselingen echt de welverdiende aandacht van de luisteraar vraagt.
Hoewel dit een eclectische collectie nummers is, vormen ze samen een van de meest consistente en best samenhangende albums in de uitgebreide discografie van de band. Ik durf Bright Spirit gerust een hedendaags meesterwerk te noemen, waarbij het Syd Barrett-achtige Relish The Possibility, een van de hoogtepunten is. Afsluiter Eternal Hand brengt de trilogie tot een eind, waardoor mijn interesse in de volgende reis naar Planet Gong al is gewekt.