Home » Joseph Tholl – It Might be Art    

Joseph Tholl – It Might be Art    

door Cor Schilstra
76 views 2 minuten leestijd

Een geschilderd portret van de man zelf als albumcover. It Might Be Art zal volgens sommigen misschien een iets te pretentieuze titel zijn, maar dit rockt (en hapt) toch erg lekker weg! Oké, dit is absoluut nergens vernieuwend, grensverleggend, of anderszins in deze lijn met kunst te linken, maar Joseph Tholl en consorten verstaan zeker de kunst van het uitzonderlijk goed schrijven en uitvoeren van  melodische (hard)rock.              

Joseph Tholl zou je kunnen kennen van Enforcer, Black Trip (geweldig; nog steeds op zoek naar Shadowline op elpee), Vojd of momenteel Tribulation. Muzikale duizendpoot Tholl neemt de vocalen voor zijn rekening en speelt op dit album ook gitaar, bas, piano en toetsen. Hierbij wordt hij bijgestaan op drums door Robert Eriksson (The Hellacopters) en Jakob Ljungberg (Second Sun). Verder zijn er gastrollen voor Johannes Andersson en Adam Zaars (Tribulation), Tobias Lindkvist (Tyrann), Pia Stjarnvind (Serpent Omega) en Robert Pehrsson (Dundertaget en Robert Pehrsson’s Humbucker), met wie ook de opname en mix tot stand kwam in de Humbucker Studio; toch een aardige portie aan ervaren en kundige “hulpjes” zou ik denken.

Het eindresultaat mag er dan ook zijn! Een tientalnummers, die qua ingrediënten variëren van behoorlijk poppy tot donkerder, naar wave neigende taferelen, en natuurlijk de stevigere, maar altijd melodieuze rock. Ook een echte ballade (Walking) en een stemmig, kort instrumentaaltje (Rebirth) kan gevonden worden. Bijzonder lekker (en gemakkelijk te beluisteren) zijn de gedreven I Syrenens Tid (die me bij vlagen aan Dundertaget doet denken) en On Velvet Waves (met zo’n Tom Petty/Hellacopters-achtige twist). Meer die eerdergenoemde wave-kant kan ook interessant zijn; luister eens naar de titeltrack of de hekkensluiter The Burial. Meest indrukwekkend op dit vlak is misschien wel I’m In A Darkness; dit kan echt zo’n beklemmend sfeertje hebben. Daar waar HIM bijvoorbeeld over de top theatraal wordt, kan dit wel precies de dramatiek raken, zonder kitsch te zijn. Variatie genoeg dus, maar bovenal is dit gewoon bijzonder goed uitgevoerd allemaal; fijne plaat!

Kijk ook eens naar