Het Amerikaanse Converge behoeft geen enkele introductie meer. De band rondom de kernleden Jacob Bannon en Kurt Ballou speelde niet alleen een belangrijke rol in de ontwikkeling van de metalcore, maar geldt tevens als één van de pioniers van het zogeheten mathcoregenre. Voor dit jaar dateerde de laatste eigen plaat uit 2017 en was het dus hoognodig tijd voor nieuwe muziek. Die gedachte leek ook binnen de band zelf te leven. In februari verscheen het nieuwe Love Is Not Enough, terwijl vorige week een tweede album het levenslicht zag. Met Hum Of Hurt presenteert Converge een plaat die qua speelduur gelijkwaardig is aan zijn voorganger en die stilistisch waarschijnlijk identiek is. De vraag rijst dan ook of een tweede album binnen hetzelfde jaar daadwerkelijk meerwaarde heeft. Hoog tijd dus om deze nieuwe uitgave nader te beschouwen.
In iets meer dan een half uur serveert Converge tien composities, met een speelduur variërend van twee tot zes minuten. Opener Slip The Noose is daarbij het kortste nummer van de plaat, maar laat onmiddellijk horen waar de kracht van de band ligt. De karakteristieke mathcoreriffs en de herkenbare drumpatronen van Ben Koller zijn vanaf de eerste seconden aanwezig.
Naast de vertrouwde snelheden kiest de band op Doom In Bloom voor een gematigder tempo. Zowel de gitaarpartijen als het gesproken woord krijgen hierdoor meer ruimte en nadruk. De repetitieve riff nestelt zich moeiteloos in het geheugen en wint gaandeweg aan snelheid. Ook op deze plaat zijn weer veel start-stopovergangen te horen en instrumentaties die zowel technisch verfijnd als ontoegankelijk geschift zijn.
Converge weet ook hier weer tempo, virtuositeit en agressie zo te verenigen dat er van verveling geen enkele sprake is. Zo kent I Won’t Let You Go een creatieve intro met een ongewoon aanstekelijk karakter en doet It’s Not Up To Us denken aan de hoogtijdagen van Converge, waarbij de basgitaar van Nate Newton een prominente plaats inneemt.
Het hoogtepunt van de plaat is echter Dream Debris. Dankzij de vele percussievormen en de sterke basintro ontstaat een nummer dat zorgvuldig opbouwt en uiteindelijk uitmondt in een compositie waarin alle elementen naadloos samenvallen tot een geheel van het hoogste niveau. Het ingetogen intermezzo It Used To Matter vormt vervolgens de opmaat naar het titelnummer. Ook hier domineren repetitieve riffs en voortdurend verschuivende maatsoorten, terwijl frontman Jacob Bannon zijn teksten als een deken over het geheel legt.
Met Hum Of Hurt levert Converge niet alleen zijn tweede album van het jaar af, maar tevens een waardevolle aanvulling op een toch al indrukwekkend oeuvre. De kwaliteit van de voorganger wordt moeiteloos geëvenaard. De keuze tussen beide albums zal daarom vooral een kwestie van persoonlijke voorkeur zijn, aangezien de twintig nummers die Converge dit jaar presenteert stuk voor stuk van hoog niveau zijn.