Nieuwsgierig ben ik naar de nieuwe plaat van Nephila. Muzikaal heeft deze band met invloeden uit de zeventigerjaren me met hun debuut erg kunnen boeien. De vocale invulling van de twee zangeressen is in het verleden niet altijd direct heel overtuigend geweest, maar dit onderdeel heeft wel kunnen groeien na meerdere draaibeurten.
Bezettingswisselingen en een label dat er mee stopt, zijn niet altijd factoren die meewerken aan de muzikale carrière van een band. Muzikaal is het er echter zeker niet minder op geworden en ook de aansluiting bij Majestic Mountain als label, lijkt me een hele goede keuze.
Opener Mother Of The Woods is direct helemaal raak; een stuk spanning en een vloeiende, meevoerende flow, vullen elkaar heel mooi aan. Hoe die heerlijke solo nog even bovenop de vrij bombastische passage over de zang heen gaat, is magisch. Ook de timing en dynamiek in opbouw (en de afronding) is heel goed aangevoeld. Het lijkt ook alsof de muziek als geheel een iets meer gruizig en duister karakter gekregen heeft. Een stuk hoekiger en pittiger gaat de riff van In Her Hands van start. Ook hier weer meesterlijke gitaarmomentjes en hele pakkende dynamiek (plots de inval van zang over alleen de baslijn, waarna de brug er daarna helemaal voluit tegenaan kan). Zowel de dubbele zang als de dubbele gitaarlijnen scoren meerdere malen bonuspunten. The Hidden Folk kan ietwat aan Heart doen denken, waarna Ash Their Bones niet altijd de gemakkelijkste weg kiest, maar zeker interessant en boeiend luistervoer is, waarbij iets neurotisch in het totaalsfeertje prachtig wordt aangevuld door de instrumentale passage met hoofdrollen voor keyboard en gitaar. Titeltrack Huldra heeft een monsterachtige drive; zo eentje waarbij je denkbeeldig de stukken beton uit de vloer los voelt komen; erg lekker! Even bijkomen met Solar Eclipse, waarna The Living Grave tot dansen aanzet; even gas terug voor het einde, en dan de dampende afronding (jammer genoeg zonder echt vuurwerk van de gitaren). Afsluiter F.I.N.N heeft een intrigerende ritmische invulling en een waardige afronding in de laatste minuut speeltijd. Een mooi vervolg voor deze band; de jaren zeventig rock met vleugjes psych, prog en folk is veelal iets steviger en donkerder geworden, met behoud van de aansprekende melodieën van de vocalen en toegankelijke structuren afgewisseld met muzikaal verrassende uitstapjes.