Er zijn een aantal zekerheden in het leven, namelijk het betalen van belastingen, de dood en het feit dat ieder nieuw album van Amon Amarth geen millimeter afwijkt van zijn voorganger qua stijl. Het nieuwe album van deze Zweedse melodieuze deathmetalband, genaamd The Allfather Awakens, zet deze traditie stug door.
De muzikale formule van Amon Amarth is er eentje van gietijzeren kwaliteit, namelijk melodieuze deathmetal gevangen in pakkende nummers en krijgshaftige teksten over moedige Vikingen. Weinig verrassend is dat precies wat de band levert op The Allfather Awakens. Ondanks deze voorspelbaarheid levert de band onder leiding van opperviking annex brulboei Johan Hegg wel degelijk kwaliteit af. Nummers als Gjallarhorn, Eight Legs Of Thunder, We Rule The Waves en Die With A War Cry zitten vol met memorabele gitaarlijnen en pakkende refreinen waardoor de nummers meteen beklijven. Dat is een kwaliteit waar veel bands een moord voor doen.
Met Upphaff heeft de band zowaar een soort folk/ballade hybride op de plaat gezet dat een aangenaam rustpunt tussen al het vikinggeweld vormt. Het is kwalitatief niet het beste nummer op The Allfather Awakens, maar vermakelijk is het wel. Met Raven God, en het titelnummer wordt de draad weer krachtig opgepakt, al zijn deze nummers net even wat minder gedenkwaardig dan de eerste helft van deze plaat. Het rappe Oden’s Hunt geeft de plaat net even wat meer afwisseling en het geheel wordt in stijl afgesloten met epische Ascending Like An Eagle. De kraakheldere productie door Jacob Hansen geeft The Allfather Awakens een stevige sonische bodem.
Op The Allfather Awakens doet Amon Amarth precies waar het goed in is, namelijk het bezingen van het Vikingleven gevangen in kwalitatief uitstekende en pakkende nummers. De fans weten genoeg en Odin zag dat het goed was.