In de wereld van (dark)folk geïnspireerd op de mythologie uit het Noorden van Europa is alles wel zo’n beetje gedaan. Toch weet het Franse Askemåne er een eigen draai aan te geven. Of het nu komt door het gebruik van een grote hoeveelheid tribal percussionisten die soms klinken als ‘gewone’ drums of de wijze van (samen)zingen is niet helemaal duidelijk. Kollisjon klinkt in ieder geval behoorlijk eigenzinnig. Dat maakt dat de plaat prima past bij al die andere bands, maar dat Askemåne zich toch een eigen stijl heeft weten eigen te maken. Dat is een kunst op zich. Het zit soms zelfs een beetje tussen rock en folk in. Komt deels door de opbouw van de nummers en het gebruik van een gevarieerd aantal elektrische muziekinstrumenten (check Arbeid met een bijdrage van HØLLS). Aan de andere kant is de (dark)folkinvloed constant voelbaar. De (samen)zang is daar een uitstekend voorbeeld van. Een van de beste voorbeelden van beide werelden is misschien wel Substraksjon. Daar spelen de Fransen zelfs met een vleugje neoklassiek. Duidelijke folk invloeden zijn er ook. Het springerige Culpa en Konflikter vallen daar bijvoorbeeld onder. Door rustigere invloeden door te laten sijpelen blijft Kollisjon als geheel erg interessant. Het traditionele Junoon en eigenzinnige Syv aser en elv laten dit duidelijk horen. Askemåne laat horen dat er nog steeds plek is om op te vallen binnen een wereld vol met andere goede bands en artiesten.