Na hun terugkeer in 2018 houdt Autumn Tears een redelijk hoog tempo aan als het gaat om het uitbrengen van nieuwe muziek. Als het met deze hoge kwaliteit gebeurt dan hoor je niemand klagen. The Glow Of Desparation is een absoluut meesterwerk als het gaat om neoklassieke muziek. Liefhebbers van heavenly voices zullen hier ook weer de vingers bij aflikken. Door het veelvuldig gebruik van viool en piano doet de muziek soms denken aan het Italiaanse neoklassieke gezelschap Ashram (luister als een van de voorbeelden naar For You The Nameless…We Sing). Dat komt niet alleen door de instrumenten, maar ook door de melancholische aanpak. Grootste verschil is de klassiek geschoolde zang op deze plaat. Daarnaast wordt er regelmatig door een vrouw gezongen. Autumn Tears brengt weer verschillende zangers en zangeressen. Het helpt de plaat in diversiteit zonder dat The Glow Of Desparation haar eigen karakter verliest. Bovendien gebruikt de band veel verschillende instrumenten (zoals trompet, cello, klarinet en percussie) waardoor de band vooral op haar eigen indrukwekkende catalogus lijkt. Autumn Tears is ingetogen, maar ook bombastisch. De muziek kent mede daardoor een grote verscheidenheid. Elk nummer zit tot in detail fantastisch in elkaar. De verschillende lagen in de muziek, de opbouw van de nummers en de geweldige samenzang zorgen ervoor dat geen enkel nummer ook meer een seconde verveelt. Of het nu rustig of opgejaagd klinkt met een nerveus aandoende pianostuk The Glow Of Desperation is een kunstwerk. Niet alleen de hoes is (weer) wonderschoon, maar de muziek is dat ook. Een van de absolute hoogtepunten van 2021. Kan niet anders.

Autumn Tears bandcamp