De programmatoren van De Casino in Sint-Niklaas (B) hebben onder de noemer Terug naar 90 vier bands naar hun stad gehaald. Ozric Tentacles moest zijn concert afzeggen en Prong en Senser zijn bands die op tournee zijn en nog wel veel meer steden aandoen. Daarom kozen wij uit dat rijtje van vier voor Bettie Serveert. Ook een legendarische band uit de jaren ’90 en bovendien eentje die ons wel na aan het hart ligt en die je niet meer zo vaak op een podium ziet.
Het duurde lang voor de support voor deze avond werd aangekondigd. Wij hoopten dat er als contrast of als een soort van generatiewissel een ander female fronted gitaarbandje zou opgetrommeld worden. Wijf, Rosie Stuart, Gender Reveal Atomic Bomb, Eosine, Nimbus Cart, Reena Riot, High Hi, … keuze te over in Vlaanderen. Het werd Lip Service. Niet echt een gitaarbandje, meer arty rock met synths. Eerder een brave kopie van Talking Heads, maar dan zonder de direct meezingbare refreinen. Alle leden van Lip Service spelen ook nog in andere bands als Ciska Ciska en Lézard. Met Lézard zijn er wel wat overeenkomsten, maar net zo goed veel verschillen.
Hun set in De Casino bestond vooral uit tracks van hun nieuwe album Swalman. Room For Me, met dan wel een meezingbaar refrein, was voor ons het leukste nummer en ook het nummer dat voor het meeste interactie voor het podium zorgde. Binnenkort staan ze in Breda op Ik Zie U Graag, met voorts onder meer The Haunted Youth.
Dan naar de hoofdact van de avond, Bettie Serveert. Het bleef lang stil rond deze Nederlandse band. Maar recent waren er toch twee interessante digitale singles. Met Ta! en Evil Side gaven de Betties weer een teken van leven, na de ook al bij de fans fel gesmaakte heruitgave van het Palomine-album. Met dat album is het in 1992 allemaal begonnen voor de indierockband uit Arnhem. Palomine zette de band op de kaart in de UK en de Verenigde Staten met singles als Kid’s Allright en Tom Boy. Ook in Nederland en België waren Palomine en Lamprey, het volgende album, een groot succes. De band mocht aantreden op Lowlands, Pinkpop en Roskilde en ging op tournee in de Verenigde Staten en Canada.
Met elk volgend album verslapte de aandacht bij het publiek wat, zeker internationaal, maar in België en Nederland heeft deze band nog steeds een ruime fanbase. De Casino was dan misschien niet uitverkocht, de zaal stond goed volgepakt met vooral veertigers en vijftigers (die de hoogdagen van Bettie Serveert nog zelf meegemaakt hebben).
De band komt nog steeds heel graag in Vlaanderen spelen en het Vlaamse publiek werd verwend met veel oud materiaal: Leg, Balentine, Kid’s Allright, Tom Boy en Brain-Tag uit Palomine en Crutches uit Lamprey. Voorts waren er nog onder meer Private Suit uit het gelijknamige album uit 2000 en The Pharmacy uit Pharmacy of Love (2010). Het meest recente studio-album, Damaged Good uit 2016, was opvallend goed vertegenwoordigd, met Brickwall, Damaged Good, Brother en Love Sick. Niet echt een dwarsdoorsnede, want van heel wat albums werd niets gebracht. Dust Bunny uit Dust Bunnies uit 1997 was de toegift. En de nieuwe singles zaten netjes in de set. Voor Evil Side vormde De Casino de live-première. Persoonlijk miste ik nog Smack uit Log 22, maar je kan als fan ook niet op al je wensen bediend worden.
Met zowat 30 jaren van albums en concerten spelen is Bettie Serveert toch wel een Nederlands instituut geworden. En we mogen met z’n allen best fier zijn op deze band. De nieuwe singles zijn heel fijn en live staat deze band nog als een huis. De jaren en de kilometers zijn zichtbaar aanwezig, maar de snedigheid, het enthousiasme en de liefde voor de indierock branden nog als een hoog oplaaiend vuur.