Waar de vrijdag van Vestrock 2026 al tropisch was te noemen, zo zet de zaterdag zich voort in dezelfde lijn. Misschien een graadje of 1,2,3 minder, maar nu wel een stralend zonnetje over de Buitenveste in Hulst. Zo opnieuw een mooie, zwoele ‘zomer’ dag in mei voor de tweede dag van het festival.
In vergelijking met de vrijdag is het op de zaterdag al vanaf begin af aan wat drukker. En dat is ook terecht met Bleech 9:3 welke al vroeg in de line-up staat op de Nexus Stage. De Ieren bewijzen hun plekje zeker waard te zijn, zowel band als publiek vermaken zich goed, op de goede sterke (indie)rock set van de band. Misschien had de band wel een plekje wat later in de line-up verdient, maar wat zeker is dat dit een perfect opwarmertje is voor de tweede dag van Vestrock (voor zover het nog niet warm genoeg is).
Van DJ naar zanger met een mix van indierock en pop, dat brengt MAZOO in de Kapel. Waar het kerkje normaal gesproken bomvol staat, is deze nu toch wel wat ‘leegjes’ te noemen. MAZOO weet daarbij dan wellicht ook niet echt te overtuigen met de mix van computer sounds en een paar gitaren. Al blijft de Kapel later op de dag bij The Me In You ook wat aan de lege kant, waarbij de Belgen wellicht net iets te braaf zijn voor de Kapel.
Een oude bekende van het festival, keert onder een andere naam terug op Vestrock. De heren van Magazines zijn de tweede die bezit nemen van de Main Stage, na de opening door local Renee Rose. De band Magazines komt voort uit de band PEER, waarbij nu als drietal aantreed op het podium.
De aanvulling met elektronica pakt bij Magazines dan een stuk beter uit, waar het geheel als één sound aanvoelt. Naast eigen werk komt ook de David Bowie cover Heroes, waarbij de band nog maar eens stil staat bij No Guts No Glory. De stichting die muzikale wensen in vervulling laat gaan voor mensen met kanker, waarbij de heren van de band ook middels een veiling een exclusieve show op de Vestcruise bijdragen aan deze mooie stichting.
Waar in de songtitels, met Hollywood_, Riot_ en Dracula_ de underscore een terugkerend thema is, zo lijkt Magazines af en toe ook een abonnement te hebben op herhaling in de lyrics, met veel repeterende stukken, al weet de band het publiek wel goed op te zwepen.
Wat meer vertwijfeling brengt dan Swim School niet veel later in de Nexus Stage. Op het ene moment weet de Engelse band sterk te pakken, waar op andere momenten het net een tandje minder aanvoelt. Daarbij speel wellicht ook wel mee dat zangeres Alice Johnson af en toe wat uit de bocht springt in haar uithalen. Desalniettemin een aangenaam tussendoortje op deze zaterdag in Hulst.
Een heerlijk portie indierock vanuit Manchester wordt gebracht door The Slow Readers Club op de Main Stage. De band brengt een mix van wat meer rustigere gitaarmuziek, met af en toe ook wat meer opzwepende klanken. Zowel zittend op een bankje met een biertje in de hand of staand op het veld komt de band goed tot zijn recht. Waarbij natuurlijk Lunatic ook niet mag ontbreken in de set.
De Kapel loopt voor het eerst goed vol op de zaterdag van Vestrock 2026 bij het optreden van de Engelse Charlotte OC. De singer-songwriter maakte sinds kort haar comeback, waarbij de mix van soul, pop en een vleugje indierock de Kapel goed kan bekoren. Het publiek goed bekoren, kan aan de andere kant op de Main Stage ook Orgel Joke. Van Narcotic tot Bloed, Zweet & Tranen, het publiek kan het waarderen.
Maar gelukkig volgt al snel een blokje rock én ook goede rock. De Paceshifters keert op de zaterdag terug op de Nexus Stage, waar het deze dag een eerbetoon brengt aan Nirvana. Hoewel tot teleurstelling van de heren zij nooit een concert hebben kunnen/mogen bijwonen, zijn zij wel altijd fan geweest van de band.
Door de tent klinken de bekende, maar ook misschien voor het bredere publiek wat minder bekende songs van Nirvana. Zo mogen natuurlijk Come as You Are en ook Smells Like Teen Spirit niet ontbreken in de set. De heren van de Paceshifters genieten met volle teugen, waarbij dat zeker ook geldt voor het toegestroomde publiek. Na de show wordt het snel inpakken, daar de heren ook nog een showje in Hellendoorn moeten neerzetten.
Meteen daarna mag een oude bekende van het festival zijn aantreden maken op de Main Stage. Ook in 2026 is er weer een plekje voor Stone weggelegd. En zoals ook bij de eerdere optredens van de Liverpoolse rockers, is dit er ook weer eentje om bij te schrijven.
Zowel het oudere werk, waaronder I Gotta Feeling en If You Wanna als het nieuwe werk van het album Autonomy brengt de band, zoals altijd met veel energie. Een energie welke zich ook uitstraalt over het goed gevulde veld, welke het diner ook zeker met liefde hebben uitgesteld.
Met het rustige Book Of Love trapt Gavin James solo zijn set af op Vestrock 2026. Na de eerste song wordt hij vergezeld door een drummer en een toetsenist annex gitarist. Hoewel de singer-songwriter toch voornamelijk wel bekend staat om zijn rustige werk. Weet hij toch af en aardig te rocken.
Een mix van rock met pop, wordt dan gebracht door het zevental van Son Mieux. Ook zij zijn niet een geheel onbekende voor Vestrock, waarbij verschillende generaties zich melden bij de Main Stage. De Haagse band heeft in de loop der jaren bewezen zich thuis te voelen op het podium en zo geldt dat ook deze avond in Hulst.
De band heeft dan ook al een aardig repertoire opgebouwd, waarbij recent nog de plaat 24 Hours werd uitgebracht, met ook Dark Before The Dawn het duet tussen Camiel en Maud. Maar ook Tell Me More en Multicolor doen het goed op Vestrock 2026.
Terwijl het er toch “vredelievend” aan toe gaat bij Son Mieux op het hoofdpodium, gaat het er in de Kapel iets ruiger aan toe met Native James. De zanger/rapper brengt een stevige set waarin stevige rock wordt gemixt met hiphop. James zweept het kappeltje goed op, waar ook al is de ruimte wel beperkt te noemen, toch de contouren van een moshpit zich vormen. “Vestrock, are you feeling fucking fine?” wordt dan ook met een luid gejoel beantwoordt.
Voor de hoofd act van de zaterdagavond, mogen de heren van Shame nog aantreden in de tent, voor een onvervalste set van poppunk. Vol met energie, weet de band met speels gemak de tent mee te krijgen. Mede ook vanwege de energie welke bassist Josh Finerty deze avond uitstraalt, terwijl hij het wereldrecord springen en pirouettes draaien probeert neer te zetten. Gedurende de set levert zanger Barry Quinlan van Bleech 9:3 nog een vocale bijdrage.
De wat oudere bezoekers verzamelen zich wat later op de avond voor de Main Stage. Want waar eerder op de dag nog wel een wat meer op jonger publiek gericht programma was neergezet, is met “cross-over” Son Mieux toch wel de lijn ingezet naar de wat oudere bezoekers, wanneer dEUS op het hoofdpodium aantreedt.
Met rokende sigaret aan de gitaar vastgemaakt, klinken de eerste gitaarklanken van de Belgische band over Hulst heen. De opmars van een set van ‘ouwe rotten’ in het vak, waarbij ook genoeg valt te halen uit het repertoire van de band.
dEUS viert momenteel van de albums Worst Case Scenario en In A Bar, Under The Sea, welke ook in Hulst de basis vormen van de set. De band bewijst daarbij dat de nummers van de albums uit 1994 en 1996 ook anno 2026 nog steeds hun mannetje staan. Daarbij kan dan ook natuurlijk Suds & Soda niet ontbreken in de set.
Wie een wandeling terug maakt naar de ingang van het terrein (tevens exit), loopt nog tegen een muur van muziek aan, vanuit De Kapel. Met een bomvolle, misschien wel overvolle Kapel, zijn het de heren van Blaas Of Glory, welke er nog een metal feestje van maken.
Hardrock klassiekers als Highway To Hell klinken zeer zeker niet verkeerd in “Heavy Metal Marching Band” arrangement. Een wonder hoe de band zich nog weet te bewegen, met het kleinste podium, maar misschien wel grootste gezelschap op het festival. De Kapel zingt, met of zonder drankje op, volkeels mee. Andermaal bewijst deze “huisband” weer perfect te passen in deze setting en zo een mooi einde maakt aan de tweede dag van Vestrock.
