Deze Canadezen hebben, met hun bizarre combinatie van hardcore en Black Sabbath, altijd een bijzonder geluid gehad. Op dit album, hun eerste bij Marshall Records én met nieuwe gitarist Jackson Landry borduren ze verder op dat basisgegeven.
Gastrollen zijn er voor Nate Newton (o.a. Converge) op albumopener World Wild Fire Death Race, Chris Creswell (The Flatliners) op Bright Eyes of Gold, Brooklyn Doran (singer-songwriter én merchgirl) op Long Tooth en Efrem Schulz (Death By Stereo) op het laatste nummer, Fools Like You. Met dat soort luitjes op je plaat onderschrijf je wel hoe geworteld je in de punkrock community bent.
Als vanouds lijkt vocalist Liam Cormier met glas gegorgeld te hebben voor hij deze plaat inzong. De nummers zijn vuig en snel. Neem nu bijvoorbeeld Don’t Trip die als een sneltrein over je heen dendert met een stoner riff die zo snel wordt gespeeld dat ie hardcore klinkt. De nummers zijn uiterst moshbaar met wat two-step momentjes. Die energie is best fijn, maar waar het geluid van deze band pas echt een griffel verdiend is op de spaarzamere momenten dat de riffs weer vertragen en er meer groove te horen is. Nummers als Speed Wizard en Prognosis swingen heerlijk. De spanningsopbouw van bijvoorbeeld titelnummer Give Me Dirt is super.
Het klinkt allemaal lekker agressief en baldadig, maar ook sexy en groovy. In die zin doet het denken aan een Eyehategod of zelfs Motörhead. Van die muziek waar je zin van krijgt een fles Jack Daniels achterover te gieten, die je vervolgens tegen de muur stuk gooit om daarna een stripper te kussen.
Gewoon weer een prima Cancer Bats album. Niet meer, maar ook niet minder.