Een Griekse band die iets met synths doet wordt al snel vergeleken met Vangelis. Dat lukt niet voor Chickn. Tenzij je Chickn ziet als Frank Zappa die loos gaat op de synths van Vangelis. Chickn serveert op zijn derde album Bel Esprit zomerse, maar toch dwarse en soms hoekige synthpop.

 

Elke track op Bel Esprit is een ander hoofdstuk van een verhaal waar je kop noch staart aan krijgt. Het gaat van bluesy synthpop naar spacy acid pop met haltes bij cheesy ballads, exotica en funk. Zelfs in de lyrics wordt er meer naast dan op het pad gewandeld. Het rockt lekker een eind weg. Het is een speeltuin die niet verveelt, een vrolijke, aanstekelijke gekte, maar geen nonsens. Fans van The Knife en My Baby zullen hier zeker hun gading vinden. Nog niet helemaal mee? Denk dan aan Röyksopp meets dEUS of Evil Superstars.

 

Chickn Tribe hebben ze al eens eerder opgenomen en ik ben meer fan van de Jimi Hendrix-achtige live-versie die je op Youtube kan vinden. De ‘brave’ single She’ll Be Apples (wat zoveel betekent als het komt wel goed met haar) is niet helemaal representatief voor wat Chickn is of doet, maar dat kan je van elke track op dit album zeggen. De betere tracks zijn Die To Make A Living en Moon Underwater.

Chickn brengt licht en warmte om de koele wintermaanden te overbruggen.