In België bestaat er geen albumlijst-aller-tijden waarin één van deze twee albums van dEUS niet voorkomt. Tom Barman en de zijnen leverden met Worst Case Scenario en In A Bar Under The Sea de beste twee albums uit hun discografie af en zorgde er voor dat de Belgische muziekscene een enorme boost kreeg. Sterker nog, de twee genoemde albums blijken na al die jaren nauwelijks te overtreffen en zijn nog immens populair. Niet voor niets zet dEUS tijdens hun huidige concerttour deze twee albums volledig in de schijnwerpers.
In een uitverkochte De Vereeniging in Nijmegen was het dan ook een drukte van jewelste. In deze zaal zou dEUS de nummers van de twee albums laten horen en niet voor niets was er bij de merchandise een mooi plekje ingericht met shirts, lp’s en cd’s van deze twee titels. Voor de fans die het album misschien na al die jaren al hadden grijsgedraaid of uiteindelijk toch een keer een versie op vinyl aan hun collectie wilden toevoegen.
Als support voor deze avond was de band Helen Jewett ingeschakeld. Het trio uit Zwolle maakte al furore tijdens de afgelopen editie van de Popronde, waarbij de band ontzettend veel optredens verzorgde. Vandaag liet dan ook Helen Jewett zonder schroom aan een volle De Vereeniging horen dat ze de postpunk en shoegaze aardig onder de knie hadden. Met hun meeslepende songs lieten ze de koppen langzaam op en neer schudden en liefhebbers van Joy Division konden duidelijk horen waar de band hun inspiratie vandaan hadden gehaald. De mix van de eerder genoemde stijlen paste dan ook perfect bij Helen Jewett en met hun optreden vandaag in Nijmegen zorgde de band voor de ideale opwarmer.
Terwijl ondertussen de zaal nu echt helemaal volstond en ook heel wat lege plekken op de tribunes waren gevuld was het rond negen uur tijd voor dEUS. Een oorverdovend applaus klonk door de schitterende zaal in Nijmegen en op het hele grote scherm op de achtergrond waren allebei de albums te zien waar het vanavond allemaal om zou draaien. dEUS startte vanavond met het vertolken van Worst Case Scenario en vanaf de allereerste tonen stond alles als een huis en werden de bezoekers meegenomen naar de jaren ’90. Na al die jaren had de kracht van dat album niet ingeboet en speelde de band eigenlijk net zoals ze dat in die periode deden. dEUS speelde strak en wist precies waar men mee bezig was. Dat had dan ook direct een uitwerking op het publiek, wat er net zoals de band er compleet voor ging. Zelfs op de tribune werd er uitbundig gesprongen.
Het was dan ook genieten met een hoofdletter G. Men zag hoe een band in topvorm de songs van Worst Case Scenario vertolkte, maar ook wat er qua techniek allemaal uit de kast was gehaald. Het was een waar schouwspel in deze grote zaal, waarbij de lichtman van dienst er samen met zijn team een visueel spektakel van had gemaakt. Zo werd het podium al mooi belicht, maar ook door de zaal mooi uit te lichten werd de sfeer alleen maar beter en beter. Hier werd op alle fronten een meesterwerk afgeleverd. Tom Barman, de dirigent van dienst zat dan ook nog eens heerlijk in deze wedstrijd en zag hoe zijn muzikale vrienden ook nog eens uiterst geconcentreerd aan het werk waren. dEUS wist dan ook hoe ze van het luide en bombastische W.C.S. (First Draft) moeiteloos om te schakelen naar het stillen Let’s Get Lost. Het Worst Case Scenario-album kent uiteraard nog meer favorieten, waaronder Hotellounge (Be The Death Of Me) wat ook live klonk als een huis. De grootste hit van Worst Case Scenario zou ongetwijfeld nog later op de avond nog klinken.
dEUS was op stoom en ging zonder enige pauze direct door met het vertolken van In A Bar Under The Sea, waarbij Theme From Turnpike meteen een schot in de roos was. Op het grote scherm op de achtergrond kwamen al eerder wat mooie visuals voorbij, maar tijdens dit nummer bleek alles nog mooier over te komen. Waarom er overigens een soort van barst over het scherm heenliep was wel onduidelijk, maar ook leek het alsof de video’s hierop waren aangepast. Zo zagen we beelden van vroeger, thematische afbeeldingen, maar ook zo nu een dan beelden van de optredende band. Net zoals bij het eerste album wat de band vanavond liet horen had ook In A Bar Under The Sea niet aan kracht ingeboet. De fans werden dan ook rijkelijk getrakteerd op het beste wat dEUS te bieden had. Stiekem zijn dan ook deze twee albums de beste uit hun discografie.Net zoals op het eerste album had ook In A Bar Under The Sea wel zijn favorieten en er werd dan ook volop meegezongen tijdens prijsnummer Little Arithmetics.
Nadat aan het einde van de set Tom Barman zijn bandleden uitvoerig had voorgesteld klonk daar ineens het geluid van de viool en dat kon maar één ding betekenen, het was tijd voor de allergrootste hit van de band. Suds & Soda werd groots onthaald door het publiek in Nijmegen en het zorgde ervoor dat De Vereeniging ontplofte. Er werd gesprongen, er werd gezongen en uiteraard moest het nummer ook even gefilmd worden. Stiekem werd er ook even gelachten toen de silhouetten van Beavis & Butthead voorbijkwamen in de visuals. Jaren geleden werd de grootste hit van dEUS eens door de mangel gehaald door het animatie-duo van MTV en daar werd nu ook even bij stilgestaan, waarna de band na een luid applaus het verliet.
Na anderhalf uur presteren keerden de Belgische grootmeester terug op het podium om nogmaals van zich te laten horen. De band had nog twee nummers in petto alvorens men iedereen huiswaarts zou gaan sturen. Ook het toegift stond nog in het teken van In A Bar Under The Sea, want nog niet alle nummers van dat album waren gespeeld en met Disappointed In The Sun en Roses kwam er alsnog een einde aan een heerlijke avond. dEUS overtrof zichzelf tijdens deze nostalgische avond en menigeen zal bij thuiskomst de muziek van deze heren nog een draaibeurt hebben gegeven.