Een nakomertje; vorig jaar oktober kwam deze plaat al uit, maar Niels Duffhues heeft in de eerste weken van 2026 zelf nog een mailtje met het digitale album naar onze redactie gestuurd. Of we zijn werkstukje toch nog even aan een luistersessie willen onderwerpen. Nou, over zo’n stukje muziek willen we best een paar woorden kwijt.
Een duister, rootsy en meeslepend expressief muzikaal doem-dichter is Duffhues. Zelf noemt hij zichzelf de donkerst rockende troubadour uit de lage landen. Ondanks dat de man reeds een hele rits albums uitgebracht heeft, dit is zijn elfde al, was ik nog niet bekend met deze muzikant. Wanneer ik nu na beluistering deze naam ergens in de buurt geprogrammeerd zie, zal ik dit zeker proberen te gaan kijken. Dit komt wel binnen! Zeker in deze donkere tijden. Een begenadigd muzikaal verteller, die ook nog eens zichzelf heel verdienstelijk instrumentaal begeleidt. De teksten daar mag je ook wel even voor gaan zitten, dat is zeker de moeite waard. Qua sfeer zou je muzikaal enigszins linken kunnen leggen naar iets in de richting van Nick Cave en Ledfoot, maar dan met een gruizige onderlaag die richting Gareth Liddiard en The Drones kan gaan. Duffhues is niet te benauwd om tijdens zijn bijna bezwerende, hypnotiserende, verhalende stijl, toch vocaal niet altijd netjes binnen de lijntjes te kleuren, en de doorleefde expressie heel treffend door te laten klinken in zijn stem. Ook kan hij diezelfde dwarsheid in zijn gitaarspel etaleren, vooral als hij die bij vlagen echt heftig laat scheuren, of een gepassioneerde aanslag doet, waarbij ook die dissonante noot van buiten het akkoord nog net even meegenomen wordt; echt lekker! Dit is muziek die niet voor iedereen en veelal ook niet op ieder moment erg geschikt is, maar voor de liefhebber, zeker wanneer je wel even wil onderdompelen in duistere stemmingen, kan dit een ware traktatie zijn. Dim de lichten, schenk jezelf wat lekkers in en zet dit plaatje op. Dit is trouwens zo’n uitzondering waarbij ik bij een optreden, als toeschouwer ditmaal zittend aan een tafeltje in een donkere kroeg (met een Trappistenbiertje en een blokje kaas), eigenlijk ook helemaal zie zitten.