Na twaalf jaar stilte komt Echo & The Bunnymen met een nieuwe plaat. De heren uit Liverpool produceren met hun dertiende release vooral een fijn luisteralbum. Daar bedoelen we geen achtergrondmuziek mee, want Apples for Isaac zit vol met aanstekelijke new wave en postpunk. Productioneel gezien klinkt het modern, maar de band weet tegelijk een heerlijk jaren tachtig gevoel overeind te houden. Dat komt vooral door de aanpak van de nummers. Niet bepaald standaard, want daarvoor loopt de band al te lang mee. De nummers komen soms tot leven door een heerlijk mee te zingen refrein, zoals op Brussels Is Haunted. Aan de andere kant weten de zanglijnen juist te imponeren door een verhaal te vertellen zonder dat er telkens teruggekeerd wordt naar een fijn refrein. Een van de voorbeelden is het mooie en breekbare An Unstoppable Force. De uptempo vrolijkheid van Lab Rats Ran, inclusief de passende hoofdrol voor de saxofoon, heeft zelfs een beetje jaren zeventig aan zich kleven. Hetzelfde geldt overigens ook voor opener Take Me By The Hand. Opvallend is dat de in 2025 overleden drummer Clem Burke (o.a. Blondie, Eurythmics en Iggy Pop) nog op tien van de elf nummers meespeelt. De afronding van de plaat heeft hij niet meer meegemaakt. Echo & The Bunnymen zien zijn bijdrage terecht als een belangrijke ode. De band die gevormd is in 1978 heeft met de kenmerkende stem van Ian McCulloch en het gitaarwerk van Will Sergeant nog twee oudgedienden in huis die het Echo & The Bunnymen geluid prima weten vast te houden. Het is nostalgie, maar tegelijkertijd ook muziek van nu.