Met Wake Up The Coma beweegt industrial gezelschap Front Line Assembly tussen heden en verleden. De onnavolgbare sound van ooit wordt niet geëvenaard, maar de inspiratie van vroeger komt regelmatig terug. Het meest duidelijk in de, niets aan het origineel toevoegende, cover van Falco’s Amadeus. Ook de meer EBM geïnspireerde Arbeit en de eerder gerecenseerde single Eye On You (met Robert Görl van D.A.F.) laten FLA horen zoals we het ooit gewend waren. Wake Up The Coma is verder vooral vergelijkbaar met ander recent werk van de band. Vaak met een bepaalde (ijskoude) groove, meerdere lagen aan elektronische geluiden en, meestal, vervormde zang. Wat betreft aanstekelijkheid en toegankelijkheid scoort deze plaat hoge ogen. Daar doet de onopvallende inbreng van Nick Holmes (Paradise Lost) tijdens het titelnummer weinig aan af. Opvallend is tot slot de David Bowie ode met Chris Connely (o.a. Ministry, The Revolting Cocks) in afsluiter Spitting Wind. Wake Up The Coma valt als geheel niet tegen, maar is zeker niet de terugkeer naar de industrial pionier die het ooit was.

Front Line Assembly