Floris Velthuis (o.a. Schavot, Asgrauw) en Daan Bleumink (Hellevaerder) sloegen de handen ineen voor deze plaat. Natuurlijk, zoals het meeste van hun werk, uitgekomen op het vaderlandse underground label Void Wanderer.
Het thema van deze plaat is de harde realiteit van het smerige fabrieksleven als gevolg van de industrialisatie. Nu moet ik bekennen dat de Nederlandstalige teksten, zoals vaak bij dit soort muziek, nauwelijks te verstaan zijn. De sfeer wordt echter ook vocaal zeker goed neergezet.
Het eerste nummer heet Stoflongen en vocalist Daan klinkt zeker alsof hij die heeft. Sterker nog, zijn diepe grunt klinkt alsof zijn huig met teer is geplaveid. Naast die grunts horen we soms gesproken en gefluisterde teksten en een vrouwenkoor op de achtergrond, dat, als ik me niet vergis uit een synthesizer komt. Een trucje dat Floris al eerder knap gebruikte op de Schavot-albums.
De vocalen worden gedragen door tremolo riffs en blastbeats, maar ook trager drumwerk en meer staccato en slependere riffs. Op een nummer als Om organen te vernietigen klinkt er een indrukwekkende wanhoop in de schreeuw van Daan. Vooral door het gebruik van synthesizer krijgen sommige nummers, zoals Sterven is vreten een vrij dramatische, zware ondertoon. En als je denkt dat het net wat te ontoegankelijk begint te worden is er dan een fijne groovende riff te horen in titelnummer Walsen van hoop.
Het is waanzinnig weer wat Floris hier neerzet. Drums, toetsen, bas, gitaar, alles heeft hij weer voor zijn rekening genomen. De teksten en vocalen van Daan passen daar prima bij en imponeren door het gitzwarte karakter daarvan. Samen vervaardigden de heren een kunstwerk waar death, doom en black metal hand in hand gaan.